تحلیل تطبیقی الگوهای مدیریت آب های سطحی در شهرهای زنجان و روتردام با تأکید بر نقش زیرساخت های آبی در پایداری و سازمان فضایی شهر

تحلیل تطبیقی الگوهای مدیریت آب های سطحی در شهرهای زنجان و روتردام با تأکید بر نقش زیرساخت های آبی در پایداری و سازمان فضایی شهر

پارسا ورقایی1 نوید سعیدی رضوانی2

1) دانشجوی دکتری تخصصی شهرسازی، گروه شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.
2) استادیار، گروه شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.

کد IOI مقاله : AAAA-ABAKDC
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی مهندسی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری(icduconf.com)
چکیده :
    چالش مدیریت آب‌های سطحی به‌ویژه در بافت‌های تاریخی شهرهای ایران، به یکی از مسائل مهم پایداری شهری تبدیل شده است. شهر زنجان به‌عنوان یکی از شهرهای دارای بافت تاریخی فعال، با مشکلاتی نظیر آب‌گرفتگی معابر، نفوذ رطوبت به بناها و ضعف زیرساخت‌های دفع آب‌های سطحی مواجه است. این پژوهش با هدف تحلیل وضعیت مدیریت آب‌های سطحی در بافت مرکزی شهر زنجان و بررسی ظرفیت‌های بهبود آن از رویکرد تطبیقی با تجارب شهر روتردام به‌عنوان یکی از نمونه‌های موفق مدیریت یکپارچۀ آب‌های شهری بهره می‌گیرد. روش پژوهش ترکیبی و شامل مطالعات اسنادی، تحلیل نقشه‌های شهری، بررسی تصاویر میدانی، مصاحبه با شهروندان و پیمایش پرسشنامه‌ای است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد ضعف در سازمان فضایی معابر، کمبود سطوح نفوذپذیر و نبود راهکارهای مبتنی بر زیرساخت‌های سبز ـ آبی نقش مؤثری در تشدید آب‌گرفتگی و کاهش کیفیت زندگی در بافت تاریخی زنجان دارد. در پایان، با استفاده از تجارب شهر روتردام، راهبردهایی برای ارتقای مدیریت آب‌های سطحی در شهر زنجان ارائه می‌شود.

کلمات کلیدی : مطالعه تطبیقی مدیریت آب‌های سطحی زیرساخت آبی پایداری زنجان روتردام