تبیین الگوریتم‌های شبکه عصبی طبیعی در فرم‌یابی بایونیک آثار سانتیاگو کالاتراوا

تبیین الگوریتم‌های شبکه عصبی طبیعی در فرم‌یابی بایونیک آثار سانتیاگو کالاتراوا

سینا کیایی1 مژگان رئوف رحیمی2

1) دانشجو کارشناسی ارشد معماری، گروه معماری، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران -
2) استادیار مرکز تحقیقات اقتصاد اخلاق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، تهران، ایران، گروه معماری، واحد پرند، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران، -

کد IOI مقاله : AAAA-ABCAAZ
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی مهندسی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری(icduconf.com)
چکیده :
    تحقیق حاضر به تبیین الگوریتم‌های شبکه عصبی طبیعی در فرایند فرم‌یابی بایونیک در معماری می‌پردازد، با تمرکز بر چهار اثر برجسته سانتیاگو کالاتراوا: مرکز تجاری جهانی Oculus در نیویورک، پاویلیون قطر در اکسپو ۲۰۲۰ دبی، پاویلیون امارات متحده عربی در همان اکسپو، و Hemisfèric در شهر هنرها و علوم والنسیا. اهداف اصلی تحقیق شامل بررسی الهام‌گیری‌های طبیعی از شبکه‌های عصبی در موجودات زنده، تحلیل ساختارهای فرمی این آثار، و پیشنهاد کاربردهای آینده در طراحی پایدار است. این مطالعه به دنبال پاسخ به سؤال اصلی است؛ چگونه اصول شبکه‌های عصبی طبیعی، مانند توزیع نیروها، انطباق‌پذیری و بهینه‌سازی فرم در فرم‌یابی بایونیک کالاتراوا پدید یافته‌اند؟ روش‌شناسی تحقیق کیفی است و از رویکرد تحلیل موردی و پدیدارشناختی بهره می‌برد. نمونه شامل چهار اثر انتخاب‌شده به روش هدفمند است. داده‌ها از طریق تحلیل اسناد معماری، مشاهده تصاویر و ویدئوها، و کدگذاری تماتیک با ابزارهایی مانند NVivo جمع‌آوری و تحلیل شدند. تمرکز بر تم‌هایی مانند اتصالات طبیعی، بهینه‌سازی فرمی و پایداری زیست‌محیطی بود. یافته‌ها نشان می‌دهد که در Oculus، ساختار دنده‌ای شبیه به شبکه عصبی پرندگان برای توزیع بار عمل می‌کند؛ در پاویلیون قطر فرم خمیده الهام از درختان نخل برای انعطاف‌پذیری، در پاویلیون امارات، بال‌های بازشونده مانند سیستم عصبی شاهین برای تهویه طبیعی، و در Hemisfèric فرم چشم‌مانند برای تمرکز نور هست که برای کنترل نور طبیعی بکار رفته است همچنین تم‌های اصلی شامل اتصالات طبیعی و پایداری هستند. نتیجه‌گیری تأکید دارد که ادغام الگوریتم‌های شبکه عصبی طبیعی در معماری بایونیک، به طراحی‌های هوشمند و مقاوم در برابر چالش‌های اقلیمی منجر می‌شود. پیشنهاد می‌شود از این اصول در پروژه‌های شهری آینده استفاده شود تا پایداری افزایش یابد.

کلمات کلیدی : فرم‌یابی بایونیک الگوریتم شبکه عصبی طبیعی سانتیاگو کالاتراوا