طراحی مجتمع مسکونی با رویکرد معماری پایدار
طراحی مجتمع مسکونی با رویکرد معماری پایدار
کیمیا خانباز1
1) دانشجوی کارشناسی مهندسی معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر-
کد IOI مقاله
:
AAAB-AABCHG
محل انتشار :
دومین کنگره بین المللی علوم مهندسی و توسعه شهری پایدار(dtuconf.com)
چکیده :
رشد روزافزون جمعیت و افزایش نیاز به انرژی و مسکن، چالشهای زیستمحیطی متعددی را به همراه داشته است. مصرف بیرویه سوختهای فسیلی برای تأمین انرژی و گرمایش، همراه با فرآیندهای تولید مصالح ساختمانی، اثرات مخربی بر محیط زیست اعمال کرده است. در پاسخ به این نیاز فزاینده برای سکونت، ساخت و سازهای متراکم، آپارتمانهای چند طبقه و مجتمعهای مسکونی رواج یافتهاند که اغلب ارتباط اندکی با بافت طبیعی و محیط پیرامونی خود دارند. افزایش آگاهی نسبت به مسائل زیستمحیطی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی، زمینه را برای شکلگیری مفهوم «معماری پایدار» فراهم آورده است. معماری پایدار، به عنوان یک رویکرد نوین در صنعت ساختمان، تلاش میکند تا به چالشهای معاصر پاسخ داده و ضمن ارتقای کیفیت زندگی ساکنان، نیازهای نسل حاضر و آینده را تأمین نماید. این پژوهش با هدف معرفی معیارهای طراحی مجتمعهای مسکونی پایدار، و همچنین بررسی پیشینه این معیارها در معماری سنتی ایران، انجام شده است. با بهرهگیری از روش توصیفی، این مطالعه تلاش میکند تا پلی میان دانش سنتی و رویکردهای نوین معماری پایدار ایجاد نماید.
کلمات کلیدی : معماری پایدار مجتمع مسکونی توسعه پایدار معماری سنتی مسکن