نقش بهینهسازی زنجیره تأمین در ارتقای بهرهوری سازمانهای صنعتی
نقش بهینهسازی زنجیره تأمین در ارتقای بهرهوری سازمانهای صنعتی
مژده ربانی1 محمد رضا زارع2 محمد هادی یاراحمدی3
1) عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد
2) کارشناس ارشد مدیریت
3) دکتری علوم اجتماعی
کد IOI مقاله
:
AABF-AAEZBH
محل انتشار :
سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم انسانی، اقتصاد، مدیریت و حسابداری(icrhema.com/3rd)
چکیده :
در محیط پرتلاطم و رقابتی صنایع امروزی، بهرهوری به عنوان عامل کلیدی رشد و بقای سازمانهای صنعتی، بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. مدیریت و بهینهسازی زنجیره تأمین بهعنوان یکی از مؤثرترین ابزارهای راهبردی، نقش چشمگیری در ارتقای عملکرد و رقابتپذیری سازمانها ایفا میکند. هدف اصلی این مقاله، بررسی ابعاد و پیامدهای بهینهسازی زنجیره تأمین و تحلیل اثرات آن بر افزایش بهرهوری در سازمانهای صنعتی است. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی ـ تحلیلی، به مرور جامع منابع علمی و بررسی تجارب موفق داخلی و بینالمللی میپردازد تا ابعاد، عوامل تسهیلگر و بازدارنده و آثار عملیاتی بهینهسازی زنجیره تأمین را شناسایی و تبیین نماید. یافتههای پژوهش نشان میدهد که بهینه سازی زنجیره تامین به معنای «یکپارچهسازی و هماهنگسازی فرآیندها، منابع و اطلاعات در سراسر زنجیره تأمین با هدف کاهش ناکارآمدیها، افزایش ارزش افزوده و ارتقای بهرهوری کلی سازمان» است و بهینهسازی زنجیره تأمین منجر به کاهش هزینهها، ارتقای کیفیت محصولات، افزایش سرعت واکنش به تغییرات بازار و بهبود هماهنگی بین واحدهای مختلف سازمان میشود. همچنین، تحقق این دستاوردها مستلزم برخورد سیستمی، سرمایهگذاری در فناوریهای نوین و ارتقای مهارتهای نیروی انسانی است. در مجموع میتوان نتیجه گرفت که بهینهسازی زنجیره تأمین نهتنها موجب ارتقای شاخصهای بهرهوری و سودآوری سازمانهای صنعتی میشود، بلکه زیرساختی پایدار برای حفظ و توسعه مزیت رقابتی در فضای متلاطم کسبوکار فراهم میآورد و بدون توجه به ابعاد، موانع و راهکارهای اجرایی، دستیابی به بهرهوری مطلوب امکانپذیر نخواهد بود.ج9
کلمات کلیدی : بهره وری بهینه سازی زنجیره تامین سازمان های صنعتی