آسیبشناسی نگهداشت سرمایههای انسانی ارزشمند در صنعت برق ایران
آسیبشناسی نگهداشت سرمایههای انسانی ارزشمند در صنعت برق ایران
مسعود مرادی1 احمد طایفپور نصرآبادی2 هومن اولادی3
1) مدیرعامل، شرکت تعمیرات نیروگاهی ایران
2) معاون منابع انسانی، شرکت تعمیرات نیروگاهی ایران
3) رئیس اداره کارگزینی، شرکت تعمیرات نیروگاهی ایران
کد IOI مقاله
:
AABF-ABZDGD
محل انتشار :
سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم انسانی، اقتصاد، مدیریت و حسابداری(icrhema.com/3rd)
چکیده :
هدف اصلی این پژوهش، آسیبشناسی نگهداشت سرمایههای انسانی ارزشمند در صنعت برق و نیروگاههای ایران با تمرکز بر سه مؤلفه تعلق سازمانی، امنیت شغلی و شفافیت کارراهه شغلی است. روش پژوهش توصیفی–پیمایشی و از نظر هدف کاربردی است. دادههای پژوهش از طریق پرسشنامه محققساخته و با استفاده از نمونهگیری تصادفی ساده از میان کارشناسان و مدیران شرکت تعمیرات نیروگاهی ایران (بهعنوان یکی از شرکتهای کلیدی در حوزه تعمیرات نیروگاهی کشور) گردآوری شد. روایی محتوایی پرسشنامه توسط خبرگان و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (۰٫۸۷ برای کل پرسشنامه) تأیید گردید. در مجموع ۱۲۰ پرسشنامه معتبر تحلیل شد.
نتایج نشان داد ۷۴٪ از کارکنان «ناامنی شغلی» را بهعنوان مهمترین عامل بالقوه ترک سازمان، ۶۵٪ «نبود مسیر ارتقای شغلی و رکود حرفهای» و ۵۸٪ «ضعف در تعلق و فرهنگ سازمانی» را از عوامل اصلی میدانند. تحلیل همبستگی پیرسون نشاندهنده رابطه منفی و معنادار میان تعهد عاطفی و قصد ترک خدمت (62r = -0/)، امنیت شغلی و قصد ترک خدمت (۵۴r = -0/) و شفافیت کارراهه شغلی و قصد ترک خدمت (58r = -0/) بود. نتایج رگرسیون لجستیک نیز نشان داد هر سه متغیر، نقش معناداری در پیشبینی احتمال ترک خدمت دارند.
یافتهها با ادبیات نظری داخلی و بینالمللی همسو است و بیانگر آن است که در شرایط کنونی، تمرکز صرف بر جبران خدمات، کافی نیست و برای نگهداشت نیروهای متخصص، باید بهطور همزمان بر تقویت تعلق سازمانی، ارتقای امنیت شغلی و طراحی مسیرهای شغلی روشن سرمایهگذاری شود. در پایان، مجموعهای از راهکارهای کاربردی برای بهبود سیاستهای نگهداشت در صنعت برق و نیروگاههای ایران ارائه میشود.
کلمات کلیدی : نگهداشت منابع انسانی تعلق سازمانی امنیت شغلی مسیر شغلی صنعت برق و نیروگاه