بررسی اثربخشی مداخله گروههای هنری (نقاشی و مجسمهسازی) بر افزایش بهزیستی روانشناختی و انسجام اجتماعی در سالمندان ساکن خانههای سالمندان شهر اصفهان
بررسی اثربخشی مداخله گروههای هنری (نقاشی و مجسمهسازی) بر افزایش بهزیستی روانشناختی و انسجام اجتماعی در سالمندان ساکن خانههای سالمندان شهر اصفهان
محدثه گشول1 فاطمه معینی کربکندی2 ستاره حسومی3 فریده رنجبر نیسیانی4
1) دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نائین،گروه روانشناسی ، نائین، استان اصفهان ،ایران، رايانامه
2) کارشناسی روانشناسی ،واحد اصفهان (خوراسگان) ، دانشگاه آزاد اسلامی،خوراسگان ، ایران. رايانامه :
3) دانشجوی كارشناسي ارشد روانشناسي عمومی، گروه روانشناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران، رايانامه:
4) دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران، رايانامه :
کد IOI مقاله
:
AABF-ABZHKC
محل انتشار :
سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم انسانی، اقتصاد، مدیریت و حسابداری(icrhema.com/3rd)
چکیده :
هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر مداخله گروههای هنری ساختاریافته (نقاشی و مجسمهسازی) بر افزایش بهزیستی روانشناختی و انسجام اجتماعی در سالمندان ساکن خانههای سالمندان بود. این مطالعه به روش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل در سال 1404 در شهر اصفهان انجام شد. از بین مراکز سالمندان، دو مرکز مشابه انتخاب و 30 سالمند واجد شرایط به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفره آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت 8 هفته (16 جلسه 90 دقیقهای) در کارگاههای گروهی هنری شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل تنها در برنامههای روتین مرکز حضور داشتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف (1989)، پرسشنامه انسجام اجتماعی کیانر و چاسین (2004) و یک پرسشنامه دموگرافیک بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تحلیل کوواریانس یکراهه با کنترل اثر پیشآزمون تحلیل شدند. یافتهها نشان داد که بین دو گروه از نظر نمره کلی بهزیستی روانشناختی و تمامی خردهمقیاسهای آن (پذیرش خود، روابط مثبت، خودمختاری، تسلط بر محیط، هدف در زندگی و رشد شخصی) و همچنین نمره کلی انسجام اجتماعی، پس از تعدیل اثر پیشآزمون، تفاوت معنیداری وجود دارد (0.0001 > p). میانگین تعدیلشده تمامی متغیرها در گروه آزمایش به طور قابل توجهی بالاتر از گروه کنترل بود. این نتایج حاکی از اثربخشی قابل توجه مداخله گروهی هنری بر ارتقای همزمان سلامت روان فردی و پیوندهای اجتماعی سالمندان ساکن در مراکز نگهداری است. بر این اساس، گنجاندن برنامههای هنری ساختاریافته به عنوان یک مداخله روانی-اجتماعی کمهزینه و غیردارویی در برنامههای مراقبتی خانههای سالمندان پیشنهاد میشود.
کلمات کلیدی : سالمندان گروههای هنری بهزیستی روانشناختی انسجام اجتماعی خانه سالمندان