بررسی ساختاری و ارتباط میان محل زندگی مردم عادی و مردم خاص در دوران پیش از اسلام
بررسی ساختاری و ارتباط میان محل زندگی مردم عادی و مردم خاص در دوران پیش از اسلام
حسین لاله سیاه پیرانی1 امیر مسعود دباغ2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران دانشکده معماری و شهرسازی سوره
2) استادیار دانشکده معماری و شهرسازی سوره
کد IOI مقاله
:
AACA-AAAKFB
محل انتشار :
دهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و هفتمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(10icrsie.com)
چکیده :
شهرهای کهن ایران در کنار نقش ارزشمند فرهنگی و تاریخی نشان دهنده محل زندگی ایرانیان و سبک زندگی آنان بوده است . به نحوی که با بررسی آن میتوانیم به نوع ساختار و زندگی مردم پی ببریم .ایرانیان در ساخت شهر های خود به سبک های مختلفی عمل کرده اند . اما همیشه بر پایه بعضی از اشکال هندسی و مسیر های حرکتی خود استوار بوده اند . مردم ایران همواره در دوران پیش از اسلام در دوران حکومت ماد ها ، هخامنشیان ، اشکانیان و ساسانیان در نظام شهر سازی به دو طبقه خاص تفکیک می شدند . بخشی از آنان که به طبقه اشرافی تر تقسیم می شدند ( در بهترین حالت دردوران اشکانی ) 1. اشرافیت دودمانی 2. دیوانسالاران و نظامیان 3. مغان و روحانیون 4. اشرافیت دهقانی 5. بازرگانان و پیشه وران در شار اصلی با برج و بارو زندگی میکردند و بخش دیگر مردم که مردمان عادی بودند و از لحاظ درآمدی به طبقه پایین تری مربوط می شدند در بخش بیرونی شار زندگی میکردند . که از لحاظ تاریخی مطالب و بقایای خیلی کمی از آنان باقی مانده است . اما ارتباط آنان با شار غیر قابل انکار است .با توجه به دینی بودن حکومت های ایران باستان و ارتباط مردم با معبد این ارتباط بین شهر و شار به وضوح دیده میشود . این نظام ارتباطی باعث نزدیکی شهر های بیرونی به شار شده است و هدف ما بررسی این ارتباط در میان مردم عادی و مردم خاص در ایران باستان است . و با بررسی برخی از شهر های بجا مانده از ایران باستان چگونگی این ارتباط و مسیر های اتصال شار و شهر و نوع هندسه ساخت شار و فاصله آن با شهر و ارتباط مردم با بازار و معبد و حکومت مورد بررسی قرار میگیرد . این ارتباط می تواند سطح زندگی و اختلاف طبقاتی بین مردم در زمان پیش از اسلام را هم به وضوح نشان دهد.
کلمات کلیدی : شهر سازی ایرانی شهر مردم در ایران شار سازی ایرانی شهر مردم عادی در ایران