بررسی نقش آمار و برنامه ریز در فرآیند برنامه ریزی شهری (مطالعه موردی شهرداری کرمانشاه)
بررسی نقش آمار و برنامه ریز در فرآیند برنامه ریزی شهری (مطالعه موردی شهرداری کرمانشاه)
آرمان سهرابی1
1) کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری
کد IOI مقاله
:
AACA-AABZKE
محل انتشار :
دهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و هفتمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(10icrsie.com)
چکیده :
برنامه ریزی شهری شامل تکنیک هایی همچون پیش بینی رشد جمعیت، منطقه بندی، نقشه برداری جغرافیایی و آنالیز آن، تحلیل فضای پارک خودروها، بررسی تامین آب، شناسایی الگوها و مسیرهای حمل و نقل، تشخیص میزان تقاضای تامین غذا، تخصیص خدمات بهداشتی و اجتماعی و تحلیل تاثیر استفاده از زمین می باشد. در نظام شهری، شهرداران، نقش رئیس اصلی اجرایی شهر را بر عهده دارند و شهرداری با توجه به الگو و شاخص های حاکمیت شهری می تواند در مدیریت وبرنامه ریزی شهری نقش داشته باشد.برنامه ریزان به عنوان میانجی گران بین شناخت و کنش، جایگاه مهمی در به ثمر رسیدن مطلوبها در فرایند برنامه ریزی هر جامعه ای دارند .این مقاله میکوشد برنامه ریزی و جایگاه برنامه ریزان علم گرا و فنی گرای کنونی کشور را بررسی و ضرورت تغییر روش برنامه ریزی، به روشهای اجتماع محور و سیاست محور را یادآوری کند و برنامه ریزان را به باز تعریف جایگاه خود در برنامه ریزی دعوت نماید. در این مقاله تلاش شده است ابتدا از طریق مطالعات اسنادی انتقادهای اصلی وارد شده بر برنامه ریزی فنی و سنتی که برنامه ریزی غالب در کشور است، بررسی شود و سپس این انتقادها در روند مطالعات کشور مورد کنکاش قرار گیرند. ازآنجایکه بخش عمده ای از مطالعات کشور توسط شرکتهای مهندسان مشاور، صـورت میگیرد؛ از طریق مصاحبه با مدیران عامل بزر گترین شرکتهای مهندسین مشاور کشور، چالشهای پیشروی برنامه ریزان مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفته است. این مطالعه نشان میدهد نقش برنامه ریزان در بین اضلاع اصلی جامعه یعنی دولت و اجتماع جانبدارانه، ناقص و پر ایراد است، برداشت های برنامه ریزان از برنامه ریزی نیز بسیار ناپخته، یخ زده و تغییر نیافته است و برنامه ریزی به واسطه ویژگی جانبدارانه و درونی شده در درون ساختار دولت یکطرفه و کاسبکارانه شکل گرفته است.
کلمات کلیدی : آمار برنامه ریز برنامه ریزی شهری شهرداری