شبیه سازی تاثیر میکروالیاف در تقویت رفتار بتن خودمتراکم در برابر ترک خوردگی

شبیه سازی تاثیر میکروالیاف در تقویت رفتار بتن خودمتراکم در برابر ترک خوردگی

یاشار استوار کشکولی1 یاسمن استوار کشکولی2

1) دانشجوی دکتری تخصصی مهندسی عمران، گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت، ایران - Email:
2) دانشجوی دکتری تخصصی مهندسی معماری، گروه مهندسی معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج، ایران - Email:

کد IOI مقاله : AACA-AAFEEZ
محل انتشار : دهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و هفتمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(10icrsie.com)
چکیده :
    این پژوهش به توسعه‌ی یک مدل عددی دقیق برای تحلیل رفتار ترک‌خوردگی در بتن خودمتراکم تقویت‌شده با میکروالیاف (SCC-MF) اختصاص دارد. مدل پیشنهادی بر اساس روش توسعه‌یافته اجزای محدود (XFEM) و یک قانون چسبنده‌ی پارامتری‌شده طراحی شده است تا تأثیر خواص مکانیکی و ریزساختاری میکروالیاف مانند طول مؤثر، نسبت طول به قطر، چسبندگی بین‌فازی، و رفتار اصطکاکی را در فرآیند شکست بتن شبیه‌سازی نماید. ترکیب این مدل با آزمایش‌های بارگذاری سه‌نقطه‌ای و بررسی منحنی‌های بار- CMOD، امکان اعتبارسنجی دقیق مدل را فراهم کرد. نتایج نشان داد که افزایش درصد میکروالیاف از ۰٫۳٪ تا ۰٫۷۵٪ موجب بهبود قابل توجه در مقاومت باقیمانده، انرژی شکست، و تأخیر در شروع ترک می‌شود. شاخص‌های نوینی مانند IS (مقاومت نسبی در CMOD خدماتی) و IG (افزایش انرژی شکست) معرفی شدند که به‌طور مستقیم از نتایج شبیه‌سازی قابل استخراج بوده و پایه‌ای برای طراحی عملکردی مصالح فراهم می‌آورند. مدل عددی توسعه‌یافته توانست رفتار مکانیکی پس‌ازترک و رشد ترک را به‌گونه‌ای بازنمایی کند که با نتایج آزمایشگاهی موجود در ادبیات برای SCC حاوی الیاف فولادی و پلیمری تطابق کامل داشت. علاوه‌براین، مدل به مهندسان امکان می‌دهد تا نوع و مقدار بهینه میکروالیاف را بر اساس هدف عملکردی و دوام انتخاب کرده و از طریق نگاشت پارامترهای مدل به مقادیر طراحی، طرح اختلاط بهینه‌ای ارائه دهند. در نهایت، این پژوهش چارچوبی نوآورانه و کاربردی را برای تحلیل و طراحی سازه‌های بتن خودمتراکم با رویکرد کنترل عرض ترک و افزایش دوام فراهم می‌کند.

کلمات کلیدی : بتن خودمتراکم میکروالیاف روش اجزای محدود توسعه‌یافته (xfem) مقاومت در برابر ترک‌خوردگی انرژی شکست