(همزیستی خلاق: پیوند انسان، طبیعت و معماری پایدار)

شراره شیخیان¹ بهاره عزیزی² مهدیه فتحی کولیوند³

1) مدرس گروه معماری،دانشگاه ملی مهارت
2) دانشجوی کارشناسی ،گروه معماری ،دانشگاه فنی و حرفه ای
3) دانشجوی کارشناسی ،گروه معماری ،دانشگاه فنی و حرفه ای

کد IOI مقاله : AACA-AAKCGB
محل انتشار : دهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و هفتمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(10icrsie.com)
چکیده :
    در عصر چالش‌های زیست‌محیطی و بحران‌های شهری، مفهوم «همزیستی خلاق» به‌عنوان رویکردی نوین در معماری پایدار مطرح می‌شود که هدف آن ایجاد تعامل پویا و سازنده میان انسان، طبیعت و فضای ساخته‌شده است. این دیدگاه با بهره‌گیری از اصول طراحی بیوفیلیک، استفاده از مصالح بومی و تجدیدپذیر، و توجه به الگوهای طبیعی، تلاش می‌کند تا محیط‌هایی خلق کند که نه‌تنها پاسخ‌گوی نیازهای عملکردی و زیبایی‌شناختی انسان باشند، بلکه به حفظ و ارتقاء اکوسیستم‌های طبیعی نیز کمک کنند. همزیستی خلاق، فراتر از صرفاً طراحی پایدار، به‌دنبال بازتعریف رابطه انسان با محیط زیست از طریق معماری‌ای است که هم‌زمان الهام‌بخش، مسئولانه و آینده‌نگر باشد. این مقاله با بررسی نمونه‌های موفق جهانی و تحلیل نظریه‌های معاصر، چارچوبی مفهومی برای ادغام طبیعت در فرآیند طراحی معماری ارائه می‌دهد و نقش آن را در ارتقاء کیفیت زندگی و پایداری شهری تبیین می‌کند.

کلمات کلیدی : همزیستی خلاق پیوند انسان معماری پایدار طبیعت