تحلیل کالبدی معماری بومی روستا پنابندان با رویکرد اقلیم گرایی

تحلیل کالبدی معماری بومی روستا پنابندان با رویکرد اقلیم گرایی

نازنین فاطمه صمدبین1

1) دانشجوی کارشناسی گروه معماری، واحد كرج، دانشگاه آزاد اسلامی، كرج،

کد IOI مقاله : AACA-ABDADH
محل انتشار : دهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و هفتمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(10icrsie.com)
چکیده :
    اقلیم به‌عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل شکل‌دهنده معماری بومی، نقش تعیین‌کننده‌ای در سازمان فضایی، فرم بنا و انتخاب مصالح دارد. در مناطق معتدل و مرطوب شمال ایران، کنترل رطوبت و تأمین تهویه طبیعی بیش از تأمین گرمایش یا سرمایش اهمیت می‌یابد. پژوهش حاضر با تکیه بر مبانی نظری معماری اقلیمی و با استناد به دیدگاه‌های مرتضی کسمایی، به تحلیل شرایط اقلیمی روستای پنابندان و تأثیر آن بر شکل‌گیری الگوهای معماری بومی می‌پردازد. روش تحقیق بر پایه تحلیل داده‌های اقلیمی، بررسی کالبدی بافت روستا و تطبیق ویژگی‌های معماری موجود با اصول طراحی در اقلیم معتدل و مرطوب است. نتایج نشان می‌دهد که عناصر کالبدی همچون بام‌های شیب‌دار با پیش‌آمدگی زیاد، بازشوهای وسیع و جهت‌دار، استقرار بنا بر روی کرسی، استفاده از فضاهای نیمه‌باز و بهره‌گیری از مصالح بومی تنفس‌پذیر، همگی در راستای کاهش رطوبت، تقویت تهویه طبیعی و ارتقای آسایش حرارتی شکل گرفته‌اند. این پژوهش نشان می‌دهد که معماری روستای پنابندان نمونه‌ای از انطباق هوشمندانه با اقلیم است و می‌تواند به‌عنوان الگویی برای طراحی پایدار معاصر در مناطق معتدل و مرطوب مورد استفاده قرار گیرد.

کلمات کلیدی : اقلیم معتدل و مرطوب معماری منطبق با اقلیم معتدل و مرطوب معماری و بافت متأثر از اقلیم