تحلیل ساختاری ارتباط کیفیت فضاهای عمومی با رضایت از زندگی شهری با تأکید بر نقش میانجی ادراک محیطی در شهرهای میانی ایران (مطالعه موردی: ساوه)
تحلیل ساختاری ارتباط کیفیت فضاهای عمومی با رضایت از زندگی شهری با تأکید بر نقش میانجی ادراک محیطی در شهرهای میانی ایران (مطالعه موردی: ساوه)
سید مهدی حسینی1
1) دانش آموخته دکتری تخصصی شهرسازی گرایش طراحی شهری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
کد IOI مقاله
:
AACA-ABEBFE
محل انتشار :
دهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و هفتمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(10icrsie.com)
چکیده :
در سالهای اخیر، توجه به کیفیت فضاهای عمومی بهعنوان یکی از عوامل مؤثر بر ارتقاء کیفیت زندگی شهری افزایش یافته است، با این حال سازوکارهای ادراکی مؤثر بر این رابطه کمتر مورد توجه قرار گرفتهاند. از اینرو، هدف اصلی پژوهش حاضر تبیین نقش میانجی ادراک محیطی در ارتباط میان کیفیت فضاهای عمومی و رضایت از زندگی شهری در شهر ساوه است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از حیث ماهیت تبیینی بوده و با رویکرد کمی انجام شده است. دادههای پژوهش از طریق پرسشنامه و بر اساس طیف پنجدرجهای لیکرت در میان ۳۸۴ نفر از شهروندان ۱۸ سال و بالاتر شهر ساوه گردآوری شد. تحلیل دادهها با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری و نرمافزار SmartPLS انجام گرفت. نتایج نشان داد که کیفیت فضاهای عمومی تأثیر مثبت و معناداری بر ادراک محیطی دارد، بهگونهای که ضریب مسیر این رابطه برابر ۰٫۷۲۱ و مقدار تی برابر ۱۸٫۴۰ است. همچنین، ادراک محیطی تأثیر معناداری بر رضایت از زندگی شهری دارد و ضریب مسیر آن برابر ۰٫۵۶۳ و مقدار تی برابر ۱۰٫۹۲ گزارش شد. اثر مستقیم کیفیت فضاهای عمومی بر رضایت از زندگی شهری نیز معنادار است، اما مقدار آن برابر ۰٫۱۸۷ و کمتر از اثر غیرمستقیم آن است. نتایج تحلیل میانجیگری نشان داد که اثر غیرمستقیم کیفیت فضاهای عمومی از طریق ادراک محیطی برابر ۰٫۴۰۶ بوده که نسبت به اثر مستقیم قویتر است و بیانگر نقش میانجی قابل توجه ادراک محیطی است. همچنین، مقدار ضریب تعیین برای ادراک محیطی برابر ۰٫۵۲۰ و برای رضایت از زندگی شهری برابر ۰٫۶۱۰ بوده که نشاندهنده قدرت تبیین مناسب مدل است. در مجموع، یافتهها بر اهمیت ابعاد ادراکی در ارتقاء رضایت از زندگی شهری تأکید دارند.
کلمات کلیدی : کیفیت فضاهای عمومی ادراک محیطی رضایت از زندگی شهری شهر ساوه