ارزیابی اثرات زیرساختهای سبز بر پایداری اکولوژیک شهر
ارزیابی اثرات زیرساختهای سبز بر پایداری اکولوژیک شهر
فاطمه1
1) غلامی
کد IOI مقاله
:
AACA-ABEGBD
محل انتشار :
دهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و هفتمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(10icrsie.com)
چکیده :
رشد سریع شهرنشینی در دهههای اخیر سبب بروز چالشهای گسترده زیستمحیطی در شهرها شده است. افزایش آلودگی هوا، کاهش فضاهای طبیعی، افزایش دمای شهری و کاهش تنوع زیستی از جمله پیامدهای گسترش بیرویه شهرها محسوب میشود. در چنین شرایطی، مفهوم زیرساختهای سبز به عنوان یکی از رویکردهای نوین در برنامهریزی شهری برای بهبود پایداری اکولوژیک مطرح شده است. زیرساختهای سبز مجموعهای از فضاهای طبیعی و نیمهطبیعی شامل پارکها، فضاهای سبز شهری، بامهای سبز، دیوارهای سبز، کریدورهای اکولوژیک و سیستمهای مدیریت طبیعی آبهای سطحی را در بر میگیرد که میتوانند نقش مهمی در بهبود کیفیت محیط شهری ایفا کنند.
هدف این پژوهش ارزیابی اثرات زیرساختهای سبز بر پایداری اکولوژیک شهرها و بررسی نقش آنها در بهبود شاخصهای زیستمحیطی شهری است. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی–تحلیلی بوده و بر پایه مطالعات اسنادی و بررسی منابع علمی داخلی و خارجی انجام شده است. نتایج مطالعات نشان میدهد که توسعه زیرساختهای سبز میتواند به کاهش آلودگی هوا، تنظیم دمای شهری، افزایش نفوذپذیری خاک، کاهش روانابهای سطحی و حفظ تنوع زیستی کمک کند. همچنین این زیرساختها علاوه بر مزایای زیستمحیطی، پیامدهای اجتماعی و اقتصادی مثبتی نیز برای شهرها به همراه دارند.
در مجموع، یافتههای پژوهش نشان میدهد که برنامهریزی و توسعه زیرساختهای سبز میتواند به عنوان یکی از راهبردهای مؤثر برای دستیابی به پایداری اکولوژیک در شهرها مورد استفاده قرار گیرد. تحقق این امر نیازمند برنامهریزی یکپارچه شهری، توجه به اصول طراحی اکولوژیک و مشارکت نهادهای مدیریتی و شهروندان در حفاظت از محیطزیست شهری است.
کلمات کلیدی : زیرساختهای سبز پایداری اکولوژیک محیطزیست شهری برنامهریزی شهری توسعه پایدار