مروری بر توسعه شهری پایدار

محمد دهقانی¹ رضوانه اسکتی² زکیه میرشکار³

1) دانشجوی دکتری معماری ، دانشگاه آزاد واحد زاهدان ، زاهدان ، ایران
2) دانشجوی کارشناسی معماری ، دانشگاه آزاد واحد زاهدان ، زاهدان ، ایران
3) دانشجوی کارشناسی معماری ، دانشگاه آزاد واحد زاهدان ، زاهدان ، ایران

کد IOI مقاله : AACA-ABFAAH
محل انتشار : دهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و هفتمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(10icrsie.com)
چکیده :
    توسعه پایدار شهری به ‌عنوان رویکردی کلیدی در مدیریت شهرها، بر ایجاد تعادل میان ابعاد اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی تأکید دارد و هدف آن ارتقای کیفیت زندگی شهروندان در کنار حفظ منابع طبیعی برای نسل‌های آینده است . بررسی مطالعات داخلی و بین‌المللی نشان می‌دهد که چالش‌هایی نظیر رشد شتابان جمعیت، نابرابری اجتماعی، آلودگی و ضعف در مدیریت منابع، مهمترین موانع دستیابی به پایداری شهری هستند . در ایران،ارزیابی طرح‌های توسعه شهری و منطقه‌ای (مانند طرح جامع مسکن، ساماندهی بافت فرسوده و سکونتگاه‌های غیررسمی) نشان داده است که توجه به عدالت اجتماعی و کاهش محرومیت،نقشی اساسی در تحقق پایداری دارد. در سطح جهانی نیز تجربیات موفق شهرها نشان می‌دهد که سیاست‌های نوآورانه در حمل‌ ونقل پاک، مدیریت منابع و بهرهگیری از فناوری‌های هوشمند می‌تواند کیفیت زندگی را به‌ طورچشمگیری ارتقا دهد.این پژوهش تلفیقی بر اهمیت پایداری اجتماعی به‌عنوان محور اصلی توسعه پایدار شهری تأکید می‌کند و نشان می‌دهد که ارتقای کیفیت زندگی در کلانشهرها نیازمند ترکیب سیاست‌های جامع، فناوری‌های نوین، مشارکت فعال شهروندان وهماهنگی نهادی است.در نهایت، دستیابی به شهرهای زیست‌ پذیر و مقاوم در برابر تغییرات اقلیمی و اجتماعی، مستلزم هم‌افزایی میان دولت، بخش خصوصی و جامعه مدنی است؛ رویکردی که می‌تواند هم در ایران و هم در سطح بین‌المللی به‌عنوان نقشه راهی برای آینده پایدار شهری مورد استفاده قرار گیرد .

کلمات کلیدی : ها توسعه پایدار توسعه شهری شهر پایدار بهبود کیفیت زندگی