گردشگری فرهنگی به‌مثابه نیروی محرک تعامل فرهنگ و کالبد در شهرهای تاریخی

زهرا نیلی پور¹

1) کارشناسی ارشد مدیریت امور فرهنگی

کد IOI مقاله : AACA-ABZKED
محل انتشار : دهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و هفتمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(10icrsie.com)
چکیده :
    گردشگری فرهنگی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین گونه‌های گردشگری، نقش بسزایی در بازآفرینی و پویایی شهرهای تاریخی ایفا می‌کند. این نوع گردشگری نه‌تنها به حفاظت و احیای بافت‌های تاریخی کمک می‌کند، بلکه با افزایش تعامل میان گردشگران و ساکنان محلی، به تقویت سرمایه فرهنگی، انتقال دانش بومی و بازتولید هویت شهری می‌انجامد. از منظر اقتصادی نیز، گردشگری فرهنگی موجب ایجاد فرصت‌های شغلی مستقیم و غیرمستقیم، افزایش درآمد محلی، جذب سرمایه و تنوع‌بخشی به اقتصاد شهری می‌شود. با این حال، در صورت نبود سیاست‌گذاری تنظیمی و مشارکت جامعه محلی، توسعه گردشگری فرهنگی می‌تواند پیامدهای منفی همچون تضعیف اصالت فرهنگی، افزایش فشار بر زیرساخت‌ها و تغییر کاربری‌های نامتوازن را به همراه داشته باشد. براین اساس، اتخاذ رویکردی جامع و پایدار در برنامه‌ریزی گردشگری فرهنگی به‌منظور حفظ هویت شهری و تحقق توسعه متوازن شهرهای تاریخی ضروری است. روش تحقیق توصیفی–تحلیلی بوده و با بهره‌گیری از مطالعات کتابخانه‌ای، بررسی اسناد و مدارک معتبر علمی و پژوهش‌های داخلی و خارجی انجام شده است.

کلمات کلیدی : فرهنگ کالبد شهری گردشگری گردشگری فرهنگی شهر تاریخی