مقاوم‌سازی و بهسازی سازه‌های شهری با رویکرد ژئوتکنیک

میلاد ذاکری زیارتی¹

1) دانشجوی دکتری عمران گرایش ژئوتکنیک ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال

کد IOI مقاله : AACC-AAKZCZ
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی(icarcau.com/3rd)
چکیده :
    سازه‌های شهری در مناطق زلزله‌خیز مانند ایران، ترکیه، پاکستان، ایتالیا و شیلی، به دلیل طراحی ضعیف، کیفیت پایین مصالح و شرایط نامناسب ژئوتکنیکی، در معرض آسیب‌های شدید قرار دارند. این مقاله به بررسی جامع روش‌های مقاوم‌سازی و بهسازی سازه‌های بتنی مسلح شهری با تمرکز بر رویکرد ژئوتکنیک می‌پردازد. اهداف شامل شناسایی علل آسیب‌دیدگی، ارزیابی روش‌های نوین بهسازی خاک مانند جت گروتینگ، ایزولاسیون پایه و آلیاژهای حافظه‌دار، و ترکیب آن با مقاوم‌سازی سازه‌ای نظیر نصب پنل‌های شاتکریت، ژاکتینگ ستون‌ها و مقاوم‌سازی فونداسیون‌های موجود است. روش تحقیق بر پایه بررسی ادبیات گسترده، مدل‌سازی تحلیلی در نرم‌افزار ETABS و OpenSees، و تحلیل دینامیکی غیرخطی تاریخچه زمانی بر روی قاب بتنی دوبعدی با پی سطحی بر خاک نرم استوار است. نتایج نشان می‌دهد که نصب پنل‌های شاتکریت، دریفت بین‌دهانی را تا ۵۰ درصد کاهش می‌دهد و بهسازی خاک با جت گروتینگ و ایزولاسیون پایه، چرخش پی و نشست دیفرانسیل را به طور کامل مهار می‌کند. این رویکرد ترکیبی، پایداری فونداسیون‌های slab، crawl space و basement را افزایش داده و برای سازه‌های شهری با پی‌های تک‌تکی مناسب است. مطالعات موردی از فیلیپین، توکیو و کرایست‌چرچ اثربخشی را تأیید می‌کند. در نهایت، پیشنهاد می‌شود این روش‌ها در آیین‌نامه‌های ملی مانند استاندارد ۲۸۰۰ گنجانده شود تا تاب‌آوری لرزه‌ای شهرها بهبود یابد و از تخریب گسترده در زلزله‌های آینده جلوگیری گردد.

کلمات کلیدی : مقاوم‌سازی لرزه‌ای بهسازی خاک جت گروتینگ پنل‌های شاتکریت ایزولاسیون پایه تعامل خاک سازه