«طراحی باغ موزه موسیقی شهر اصفهان باهدف ارتقا تعاملات شهروندان و هنرمندان»

«طراحی باغ موزه موسیقی شهر اصفهان باهدف ارتقا تعاملات شهروندان و هنرمندان»

علی نصوحیان1 سیده مرضیه طبائیان نویسنده مسول2

1) دانشجویی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان اصفهان ایران
2) دانشیار دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی خوراسگان.

کد IOI مقاله : AACH-AAEKZA
محل انتشار : هفتمین کنفرانس بین المللی و هشتمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(8iccacs.ir)
چکیده :
    معماری و موسیقی اصیل، تخصصی و جدی، جای خویش را به هنرهای فانتزی و تجاری بخشیده‌اند، در این ورطه از زمان نیاز به یک تحول و دوباره‌نگری به این عرصه‌های هنری به شدت احساس می‌گردد تا بتوان نه تنها هنرهای اصیل و ارزشمند گذشتگان را احیاء نمود، بلکه فضایی برای رشد و پرورش استعدادهای نهفته ایجاد کرد. در این باب تاکنون به بیان تئوریک و مبانی نظری مربوط به معماری ایرانی و موسیقی ایرانی پرداخته‌اند و شیوه‌های عملی به کارگیری معماری ایرانی در فضاهای معماری بیان نشده است و نیازمند پرداختن به این مسئله می‌باشد. این پژوهش، که به بررسی و توصیف بنیادی و همه‌جانبه در خصوص مجتمع آموزش موسیقی ایرانی با رویکرد معماری ایرانی می‌پردازد، از نوع توصیفی-تحلیلی و همچنین با توجه به هدف پژوهش از نوع کاربردی محسوب می‌شود. به دلیل گستردگی طرح مراحل مختلف ابزارهای متفاوتی استفاده خواهد شد، روش تجزیه‌وتحلیل اطلاعات در این پژوهش مراجعه استانداردها و معیارهای متداول طراحی معماری بوده است. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که موسیقی را با اصطلاحاتی چون ملودی، هارمونی و ریتم توصیف می‌کنند، ترکیبات موسیقایی با تأکید بر هر یک از این سه عنصر به وجود می‌آیند. از این میان ریتم و هارمونی به عنوان دو عنصر اصلی مشترک ما بین موسیقی و معماری محسوب می‌شوند؛ ریتم مهم‌نرین نقطه مشترک بین موسیقی و معماری است. تکرار پی‌درپی یک حرکت پایار در زمان مشخص را در موسیقی که می‌توان به خوبی در معماری به کار گرفت، هارمونی ویژگی دیگری است که وجه اشتراک موسیقی و معماری محسوب می‌شود. در معماری شاید بتوان در بخش مربوط به اکوستیک بنا از این عامل خاص بهره گرفت، این‌ها همان مواردی بود که به کمک آن‌ها با استفاده از تناسبات می‌توان به هارمونی دست یافت.

کلمات کلیدی : معماری موسیقی ریتم هارمونی ایرانی