طراحی پایدار شهری ، راهی به سوی توسعه پایدار شهری

طراحی پایدار شهری ، راهی به سوی توسعه پایدار شهری

محمدرضا فاروقی1 مریم یوسف زاده2

1) استادیار گروه معماری دانشگاه گیلان ،
2) دانشجوی کارشناسی مهندسی معماری ، دانشگاه گیلان ،

کد IOI مقاله : AACH-AAGEBA
محل انتشار : هفتمین کنفرانس بین المللی و هشتمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(8iccacs.ir)
چکیده :
    توسعه پایدار شهری به‌عنوان ضرورتی جهانی در مواجهه با بحران‌های زیست‌محیطی، اجتماعی و اقتصادی مطرح است. این مقاله با رویکرد کیفی-تحلیلی، ضمن مرور نظام‌مند ادبیات نظری و مطالعات موردی جهانی، به بررسی ظرفیت‌های ایران در تحقق طراحی شهری پایدار می‌پردازد. چارچوب نظری پژوهش مبتنی بر «سه‌گانه‌ی پایداری» و نظریه «شهر تاب‌آور» است که سه بعد محیطی، اجتماعی و اقتصادی را پوشش می‌دهد. مقاله نشان می‌دهد که تجربه‌های موفق جهانی، از جمله کپنهاگ، سنگاپور و آمستردام، می‌توانند الگوهایی ارزشمند برای شهرهای ایرانی فراهم کنند. با توجه به اقلیم مرطوب و منابع طبیعی شمال ایران، سناریویی پیشنهادی ارائه شده است که ترکیبی از سازه‌های هوشمند، مصالح بومی و انرژی‌های تجدیدپذیر است. در این سناریو، پیاده‌مداری و دوچرخه‌محوری تقویت شده و هویت فرهنگی و معماری بومی حفظ می‌شود. علاوه بر این، مقاله تأکید دارد که بعد انسانی و اجتماعی در طراحی پایدار نباید نادیده گرفته شود؛ عدالت فضایی، دسترسی برابر به خدمات شهری و ارتقای حس تعلق مکانی، از عوامل کلیدی موفقیت طرح‌های پایدار هستند. در نهایت، پژوهش نتیجه می‌گیرد که ترکیب علم، فرهنگ و مدیریت شهری می‌تواند مسیر توسعه پایدار در ایران را هموار سازد و شهرهای آینده را به نمونه‌ای موفق از پایداری بومی و هوشمند تبدیل کند.

کلمات کلیدی : واژگان کلیدی طراحی پایدار شهری شهر تاب‌آور سازه‌های هوشمند انرژی تجدیدپذیر عدالت اجتماعی ایران