پِی ریزی یک الگو و ارکانِ لازمه در جهتِ تاب آوری هدفمند-زیستی (هنری-اسطوره‌ئی) بر اساسِ هرمنوتیک و آموزه‌هایِ پیامبر، حضرت ایوب (ع)

رهام امیرپور امرائی¹

1) گروه پژوهش هنر، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزادِ اسلامی، تهران، ایران :

کد IOI مقاله : AACH-ABCCEE
محل انتشار : هفتمین کنفرانس بین المللی و هشتمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(8iccacs.ir)
چکیده :
    بیان مسئله : با قرنها زیستن، در روزگاری که بشر همواره آسیب‌پذیر بودنِ خویش را کاملاً دریافته‌ پس در این دغدغه را که چطور میتوان آنرا به کنترلی ولو نسبی در آورد واقف‌است که اگر هنر نباشد؟ اما قطعاً او هرچه هست یک الزام است! چیزی‌که گرچه تجربه و تاریخ ثابت‌کرده که همواره این مطلب اموری قابل و مُیسرند ولی به دلایلی متعدد گویا بیشتر از سویی جِدی-ملموس اما فعلاً تبدیل به یک شُعارِ غیرِ کاربردی‌گشته که به هر نحو لذا دیگر ما را شورانید تا در این پژوهش بکوشیم اگر به عنوان یک فرد که خصوصاً به طورِ رسمی عَصرِ مدرنیته را چشیده باز به تفکر و انسجامی بر این مقولات به فرمی منظم-علمی‌تر بپردازیم؛ چنانچه شاید اگر امروزه ما هم به تاب آوری لازم آنگونه که حقمان‌است نرسیدیم (زیبا) لیکن آیندگان دیگر بیهوده-سرگردان و بی‌ارکان از این وادی نمانند. هدف : و شاید با این تفاصیل پس قصدمان در این مقاله اصلاً نوعی اسطوره‌شدن باشد اما اگر تا این حد وضعیت را جِدی‌دیده پس بی‌مصداق نمانده و آنرا از زیستِ حضرت ایوب (ع) یافتیم. روش تحقیق : این پژوهش بر اساس قواعدِ عالمِ هرمنوتیکی، توصیفی-تحلیلی و کیفی-کاربردی برپاست و در حد توان از دید و منابعی نو برای نوشتن آن بُهره‌بُردیم (کتابخانه‌ئی-میدانی). جمع بندی : تا نهایتاً روزی برسد که با فزونی این نظیر و تقدیمِ یک دستور العملِ تاب آورساز، همواره مردمانِ ما در آگاهی، قدرت و مهربانی بیشتری زیست کنند و خداوند از آفرینشش راضی‌تر و هرکَس مؤمنیِ درونش را احیاء. امید که مفید واقع‌گردد..

کلمات کلیدی : هرمنوتیک تاب آوری اسطوره حضرت ایوب (ع) پداگوژی روح هنر