طراحی انسانمحور برای احیای میدان شوش بهعنوان کانون پیاده محور سرزنده شهری با تأکید بر تعاملات اجتماعی، حس تعلق و سرزندگی شبانه (مقایسه تطبیقی با میدان حسن آباد تهران)
طراحی انسانمحور برای احیای میدان شوش بهعنوان کانون پیاده محور سرزنده شهری با تأکید بر تعاملات اجتماعی، حس تعلق و سرزندگی شبانه (مقایسه تطبیقی با میدان حسن آباد تهران)
شراره نوروزیان1 نوید سعیدی رضوانی2
1) دانشجوی دکترای طراحی شهری
2) عضو هیأت علمی گروه های شهرسازی و معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین
کد IOI مقاله
:
AACH-ABCZKZ
محل انتشار :
هفتمین کنفرانس بین المللی و هشتمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(8iccacs.ir)
چکیده :
این مقاله به بررسی رویکرد طراحی انسانمحور برای احیای میدان شوش تهران به عنوان یک کانون پیادهمحور سرزنده شهری میپردازد، با تأکید ویژه بر تقویت تعاملات اجتماعی، حس تعلق مکانی و سرزندگی شبانه. میدان شوش در وضعیت فعلی، به دلیل غلبه خودروها، آلودگیهای صوتی و بصری، کمبود مبلمان شهری و احساس ناامنی، از نقش اجتماعی و فرهنگی خود فاصله گرفته و به یک تقاطع ترافیکی تبدیل شده است. با مقایسه تطبیقی با میدان حسنآباد تهران، که نمونهای موفق از بازآفرینی با تمرکز بر پیادهمحوری، نورپردازی مناسب و فعالیتهای فرهنگی است، درسهایی برای بازطراحی میدان شوش استخراج میشود. متغیرهای مستقل تحقیق شامل مداخلات کالبدی مانند گسترش مسیرهای پیاده، مبلمان شهری و برنامهریزی رویدادها، و متغیرهای وابسته شامل افزایش حضور پیاده، تعاملات اجتماعی و حس امنیت است. روش تحقیق ترکیبی از پرسشنامههای ادراکی (مانند مقیاس لیکرت برای سنجش حس تعلق و امنیت)، مشاهده میدانی و تحلیل موردی است. نتایج نشان میدهد که با اعمال اصول انسانمحور، میتوان میدان شوش را به فضایی فراگیر و پویا برای همه اقشار جامعه تبدیل کرد و سرزندگی شهری را در طول شبانهروز ارتقا داد.
کلمات کلیدی
طراحی انسانمحور، احیای شهری، میدان شوش، تعاملات اجتماعی، حس تعلق، سرزندگی شبانه، پیادهمحوری، مقایسه تطبیقی، میدان حسنآباد
کلمات کلیدی : طراحی انسانمحور احیای شهری میدان شوش تعاملات اجتماعی حس تعلق سرزندگی شبانه پیادهمحوری مقایسه تطبیقی میدان حسنآباد