بهینهسازی الگوی مهاربندی همگرا برای طراحی شهری در پهنههای پرخطر
بهینهسازی الگوی مهاربندی همگرا برای طراحی شهری در پهنههای پرخطر
علیرضا زارعی1
1) کارشناس ارشد طراحی شهری، شهرداری کلانشهر تبریز ، ایران
کد IOI مقاله
:
AACH-ABEBKK
محل انتشار :
هفتمین کنفرانس بین المللی و هشتمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(8iccacs.ir)
چکیده :
پهنههای پرخطر شهری، به ویژه مناطق با فعالیت لرزهخیزی بالا، نیازمند سامانههای سازهای کارآمد برای کاهش آسیبپذیری و افزایش تابآوری هستند. مهاربندی همگرا به دلیل صلبیت و استهلاک انرژی مطلوب، یکی از رایجترین سیستمهای مقاوم در برابر بارهای جانبی محسوب میشود. با این حال، کاربرد سنتی این مهاربندها در طراحی شهری، بدون در نظر گرفتن چیدمان فضایی و تراکم ساختمانی، منجر به عملکرد نابهینه در سطح محله و شهر میگردد. در این پژوهش، بهینهسازی الگوی مهاربندی همگرا با رویکرد یکپارچه سازهای-شهری انجام شده است. با استفاده از الگوریتمهای فراابتکاری و شبیهسازی عددی، آرایش بهینه مهاربندها در بلوکهای ساختمانی تعیین میشود که ضمن کاهش حداکثر جابهجایی نسبی طبقات، هزینههای ساخت و اشغال فضای شهری را نیز حداقل میکند. نتایج نشان میدهد که استقرار الگوی بهینه مهاربندی، عملکرد لرزهای را تا ۳۵ درصد بهبود میبخشد و مسیرهای امدادرسانی را در سناریوهای پس از زلزله باز نگه میدارد. این رویکرد، زمینهساز طراحی شهری مقاوم و هماهنگ با اصول پدافند غیرعامل در پهنههای پرخطر است.
کلمات کلیدی : شهر هوشمند تجهیزات شهری مدیریت هوشمند شبیهسازی بهینهسازی عملکرد