طراحی بافت‌محور سازه‌های آبی با چارچوب یکپارچه برنامه‌دهی سازه‌ای و تأکید بر سازگاری هیدرومورفولوژیکی با بستر

طراحی بافت‌محور سازه‌های آبی با چارچوب یکپارچه برنامه‌دهی سازه‌ای و تأکید بر سازگاری هیدرومورفولوژیکی با بستر

انور بهیجی1

1) فوق لیسانس عمران – آب ، شهرداری کلانشهر تبریز، تبریز ، ایران

کد IOI مقاله : AACH-ABEKCB
محل انتشار : هفتمین کنفرانس بین المللی و هشتمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(8iccacs.ir)
چکیده :
    زمینه‌گرایی و درک پیام آن، ضرورتی انکارناپذیر در فرایند طراحی پروژه‌هایی است که در مسیر توسعه پایدار گام برمی‌دارند. فراتر از ابعاد کالبدی، جنبه‌های متنوعی برای بهبود تعامل با بستر وجود دارد که می‌بایست از مرحله برنامه‌دهی معماری مورد مطالعه قرار گیرند. این پژوهش با هدف شناسایی روش‌های ایجاد تعامل هدفمند با زمینه و تبیین جایگاه زمینه‌گرایی در نظام برنامه‌دهی معماری انجام شده است. تحقیق به روش «مصداق به مفهوم» و با بررسی کیفی نمونه‌های موردی منتخب از جامعه‌ای گسترده صورت گرفته تا جامعیت نتایج تأمین گردد. یافته‌ها نشان می‌دهد معماری زمینه‌گرا نه تأکید بر تقلید دارد و نه مانع نوآوری است، بلکه هدف آن برقراری ارتباطی بهتر میان معماری و زمینه با تأکید بر جنبه‌های زیبایی‌شناختی و معنایی می‌باشد. بر اساس مقایسه شاخص‌های زمینه‌گرایی با مراحل برنامه‌دهی معماری، ضرورت تغییر نگرش معماران، مخاطبان و کارفرمایان، توجه به روحیه مکان و زمان، ویژگی‌های جغرافیایی، اقلیمی و اجتماعی بستر، و آموزش صحیح معماران احصاء گردید. به کارگیری این نتایج در جامعه معاصر ایران، زمینه‌ساز تعریف محیط مطلوب در معماری و فراتر از آن خواهد بود.

کلمات کلیدی : سازه‌های عمرانی برنامه‌دهی سازه‌ای چارچوب یکپارچه طراحی بافت‌محور