تأثیر شاخصهای زمینه گرایی بر راهکارهای سازهای و بهره برداری عمرانی در هتل شهریار تبریز
تأثیر شاخصهای زمینه گرایی بر راهکارهای سازهای و بهره برداری عمرانی در هتل شهریار تبریز
جواد جوانمرادی1
1) کارشناس ارشد عمران-سازه ، شهرداری کلانشهر تبریز ، ایران
کد IOI مقاله
:
AACH-ABEKCC
محل انتشار :
هفتمین کنفرانس بین المللی و هشتمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(8iccacs.ir)
چکیده :
زمینهگرایی به عنوان یکی از رویکردهای مؤثر در طراحی معماری و شهری، بر پیوند میان بنا و بافت پیرامون تأکید دارد. نظریه برنت سی. برولین با ارائه شاخصهایی نظیر تداوم بصری، خوانایی، حس مکان و هماهنگی کالبدی، بستری برای تحلیل تعامل میان بنا و زمینه فراهم میآورد. در پژوهش حاضر، تأثیر این شاخصها بر راهکارهای سازهای و بهرهبرداری عمرانی در هتل شهریار تبریز مورد بررسی قرار گرفته است. این بنا به دلیل موقعیت خاص شهری و همجواری با بافت تاریخی، نیازمند انطباق سازهای با زمینه پیرامون خود است. یافتهها نشان میدهد که رعایت شاخصهای زمینهگرایی، انتخاب نوع سیستم سازهای، توزیع بارها، جزئیات اتصالات و حتی فرآیند اجرا و نگهداری بنا را تحت تأثیر قرار میدهد. همچنین بهرهبرداری عمرانی از ساختمان، شامل دسترسیها، ایمنی، پایداری درازمدت و قابلیت تطبیق با تغییرات آتی، با رویکرد زمینهگرایی بهبود مییابد. نتیجه آنکه تلفیق مبانی نظری برولین با ملاحظات مهندسی سازه، ضمن حفظ هویت و پیوستگی بصری بنا، به کارایی سازهای و بهینهسازی بهرهبرداری عمرانی در هتل شهریار تبریز میانجامد.
کلمات کلیدی : زمینه گرایی راهکارهای سازهای بهرهبرداری عمرانی پایداری سازهای