ارزیابی اندرکنش دینامیکی سازههای مجاور در خاک ماسهای سست مستعد روانگرایی با رویکرد طراحی عملکردی
ارزیابی اندرکنش دینامیکی سازههای مجاور در خاک ماسهای سست مستعد روانگرایی با رویکرد طراحی عملکردی
علی طیبی1
1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج
کد IOI مقاله
:
AACH-ABEKCD
محل انتشار :
هفتمین کنفرانس بین المللی و هشتمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(8iccacs.ir)
چکیده :
در مناطق شهری متراکم، ساختمانهای مجاور بر روی بسترهای ماسهای سست مستعد روانگرایی میتوانند از طریق پدیده اندرکنش سازه–خاک–سازه (SSSI) بر پاسخ لرزهای و سطح عملکرد یکدیگر تأثیر متقابل داشته باشند. این پژوهش با هدف ارزیابی کمی این اثر با رویکرد طراحی عملکردی انجام شد. در این مطالعه، با استفاده از تحلیل دینامیکی غیرخطی سهبعدی در نرمافزار PLAXIS و مدل رفتاری پیشرفته UBC-SAND، اثر فاصله سازهها، تعداد ساختمانهای مجاور و ضخامت لایه مستعد روانگرایی بر شاخصهای عملکردی لرزهای سازههای ۱۵ طبقه بتنی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که اندرکنش SSSI سبب افزایش جابهجایی جانبی طبقات نسبت به حالت بستر صلب میشود. افزایش تعداد سازههای مجاور از دو به چهار ساختمان، موجب افزایش چشمگیر (حدود دهبرابر) اضافه فشار آب حفرهای در لایه روانگرا و افزایش ظرفیت اتلاف انرژی خاک گردید. همچنین با افزایش ضخامت لایه روانگرا، اگرچه طیف پاسخ شتاب سطحی کاهش یافت، اما شدت تغییرشکلهای خاک و سازه افزایش یافت. نتایج بیانگر آن است که در طراحی عملکردی سازههای واقع بر بستر مستعد روانگرایی، باید اثر متقابل سازههای مجاور و پارامترهای ساختگاهی بهصورت یکپارچه در ارزیابی لرزهای لحاظ شود.
کلمات کلیدی : اندرکنش سازه خاک سازه روانگرایی طراحی عملکردی خاک ماسهای تحلیل عددی