ارزیابی عملکرد روسازی های انعطاف پذیر با استفاده از شاخص وضعیت روسازی (PCI)

ارزیابی عملکرد روسازی های انعطاف پذیر با استفاده از شاخص وضعیت روسازی (PCI)

سید رسول صالحی1 سالار تیرگر2 مسیح سرمد3 محمود صحراگرد جهرمی4 معصومه فرشباف قلعه چه5

1) کارشناسی ارشد مهندسی عمران راه و ترابری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دماوند، تهران،ایران ، مدیر آزمایشگاه قیر و آسفالت شرکت آبادراهان پارس
2) کارشناسی ارشد مهندسی عمران ژئوتکنیک،دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران،ایران،مدیر کنترل کیفیت سازمان ملی استاندارد ایران
3) کارشناسی مهندسی عمران،دانشگاه آزاد اسلامی واحد سوادکوه،مازندران،ایران،کارشناس آزمایشگاه شرکت آبادراهان پارس
4) کارشناسی مهندسی معدن،دانشگاه شهید با هنر کرمان،ایران،کارشناس مسئول آزمایشگاه فنی و مکانیک خاک استان البرز
5) کارشناسی ارشد زمین شناسی،دانشگاه بوعلی سینا همدان،ایران،رئیس گروه تراکم آزمایشگاه فنی و مکانیک خاک

کد IOI مقاله : AACH-ABFBAB
محل انتشار : هفتمین کنفرانس بین المللی و هشتمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(8iccacs.ir)
چکیده :
    روسازی‌های انعطاف‌پذیر به عنوان یکی از رایج‌ترین انواع روسازی راه‌ها، تحت تأثیر عوامل متعددی نظیر بارهای ترافیکی، شرایط محیطی، کیفیت ساخت و نگهداری نامناسب دچار خرابی‌های تدریجی و کاهش عملکرد می‌شوند. ارزیابی دقیق وضعیت روسازی و تعیین شاخصی کمی از سلامت آن، گامی اساسی در برنامه‌ریزی تعمیر و نگهداری، بهینه‌سازی هزینه‌ها و افزایش عمر مفید راه‌ها محسوب می‌شود. در این میان، شاخص وضعیت روسازی (Pavement Condition Index - PCI) به عنوان یک روش استاندارد و پرکاربرد در سطح بین‌المللی، امکان ارزیابی سیستماتیک و عینی از نوع، شدت و تعداد خرابی‌های روسازی را فراهم می‌آورد. هدف اصلی این مقاله، ارزیابی عملکرد روسازی‌های انعطاف‌پذیر با تکیه بر محاسبه و تحلیل شاخص PCI است. روش کار شامل بررسی میدانی یک قطعه راه مشخص و شناسایی انواع خرابی‌های سطحی مانند ترک‌های پوست‌سوسماری، ترک‌های طولی و عرضی، شیارافتادگی، سطح لغزنده، دست انداز و چاله‌ها می‌باشد. برای هر واحد نمونه برداری (Sample Unit)، بر اساس نوع، شدت (کم، متوسط، زیاد) و تراکم هر خرابی، امتیاز کسر (Deduct Value) تعیین شده و در نهایت مقدار PCI در مقیاس ۰ تا ۱۰۰ (۰=بسیار ضعیف، ۱۰۰=عالی) محاسبه می‌گردد. همچنین با تحلیل منحنی افت عملکرد روسازی بر اساس داده‌های PCI در مقاطع زمانی مختلف، روند زوال روسازی پیش‌بینی شده و اولویت‌بندی اقدامات مرمتی (از تعمیر موضعی تا بازسازی کامل) ارائه می‌گردد. نتایج ارزیابی نشان می‌دهد که قطعات راه با ترافیک سنگین و زهکشی نامناسب، کاهش شدیدتری در شاخص PCI داشته و اغلب در رده‌های «ضعیف» یا «بسیار ضعیف» قرار می‌گیرند. همچنین وجود ترک‌های خستگی (Alligator Crack) بیشترین تأثیر منفی را بر کاهش PCI دارد، در حالی که خرابی‌هایی مثل چاله‌ها با شدت زیاد، سریع‌ترین نزول عملکرد را ایجاد می‌کنند. از سوی دیگر، روسازی‌هایی که به صورت دوره‌ای تحت عملیات ترمیم ترک و درزگیری قرار گرفته‌اند، PCI بالاتری (معمولاً بالای ۶۰) حفظ کرده و نیاز به بازسازی اساسی در آنها به تعویق افتاده است. از مزایای استفاده از روش PCI در این ارزیابی می‌توان به قابلیت مقایسه وضعیت قطعات مختلف راه با یک عدد استاندارد، امکان اولویت‌بندی عینی پروژه‌های تعمیر و نگهداری و همچنین ایجاد پایگاه داده قابل استفاده در سامانه‌های مدیریت روسازی (PMS) اشاره کرد.

کلمات کلیدی : ارزیابی عملکرد روسازی روسازی انعطاف‌پذیر شاخص وضعیت روسازی (pci) خرابی‌های روسازی ترک‌های خستگی شیارافتادگی