هم‌افزایی معماری سبز و طراحی منظر در کاهش پدیده جزیره گرمایی شهری در اقلیم سرد و نیمه‌خشک؛ بازآفرینی فضایی در کلان‌شهر تبریز

هم‌افزایی معماری سبز و طراحی منظر در کاهش پدیده جزیره گرمایی شهری در اقلیم سرد و نیمه‌خشک؛ بازآفرینی فضایی در کلان‌شهر تبریز

امیر علی نواده شهلا1

1) کارشناس ارشد معماری

کد IOI مقاله : AACH-ABFDKK
محل انتشار : هفتمین کنفرانس بین المللی و هشتمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(8iccacs.ir)
چکیده :
    چکیده توسعه روزافزون فضاهای کالبدی و کاهش سطوح نفوذپذیر در کلان‌شهرها، منجر به بروز اختلالات ترمودینامیکی نظیر پدیده جزیره گرمایی شهری ( ) شده است. این پژوهش با رویکردی پدیدارشناسانه و اکولوژیک، به بررسی هم‌افزایی معماری سبز و طراحی منظر در کاهش اثرات و ارتقای کیفیت فضایی در اقلیم سرد و نیمه‌خشک کلان‌شهر تبریز می‌پردازد. روش تحقیق بر مبنای مدل‌سازی تحلیلی و شبیه‌سازی سه سناریوی کالبدی (وضع موجود، توسعه افقی بدون فضای سبز، و ادغام رویکرد معماری سبز) استوار است. نتایج نشان می‌دهد که استفاده از پوسته‌های زنده، گیاهان بومی خزان‌کننده و ادغام تکتونیک سبز با هندسه شهری، می‌تواند دمای هوای محیط را تا و دمای سطوح صلب (نظیر آسفالت) را تا در اوج گرمای تابستان کاهش دهد. این مداخلات نه تنها موازنه انرژی سطح را بهبود می‌بخشند، بلکه با ارتقای شاخص آسایش حرارتی بیرونی ( )، حس تعلق و حضورپذیری انسان در فضای شهری را به طور چشمگیری احیا می‌کنند. واژه‌های کلیدی: جزیره گرمایی شهری ( )، معماری سبز، اقلیم تبریز، تکتونیک زنده، تاب‌آوری اقلیمی.

کلمات کلیدی : جزیره گرمایی شهری ( ) معماری سبز اقلیم تبریز تکتونیک زنده تاب‌آوری اقلیمی