مقایسه عملکرد آسفالت‌های پلیمری، الیافی و معمولی در افزایش دوام روسازی راه

مقایسه عملکرد آسفالت‌های پلیمری، الیافی و معمولی در افزایش دوام روسازی راه

حسین محمدی1 سیدعلی ضیایی2 محسن موسی آبادی3

1) دانشجو کارشناسی ارشد ، گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران. رایانامه:
2) نویسنده مسئول، دانشیار گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ، ایران. رایانامه:
3) دانشجو دکترای گروه ایمنی و ترافیک، دانشگاه جامع علوم انتظامی امین، تهران، ایران، رایانامه :

کد IOI مقاله : AACH-ABFEKH
محل انتشار : هفتمین کنفرانس بین المللی و هشتمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(8iccacs.ir)
چکیده :
    امروزه افزایش حجم ترافیک، رشد بارهای محوری و تغییرات شدید اقلیمی موجب شده است که روسازی‌های آسفالتی با خرابی‌های متعددی از جمله شیارشدگی، ترک‌خوردگی، قیرزدگی و کاهش عمر مفید مواجه شوند. این مساله علاوه بر افزایش هزینه‌های نگهداری راه‌ها، موجب کاهش کیفیت حمل‌ونقل و ایمنی جاده‌ها نیز می‌شود. در این میان، استفاده از فناوری‌های نوین در صنعت روسازی راه به‌ویژه کاربرد مواد پلیمری و الیافی به‌عنوان یکی از مؤثرترین روش‌های افزایش دوام آسفالت مورد توجه پژوهشگران و مهندسان قرار گرفته است. هدف از این پژوهش، مقایسه عملکرد آسفالت‌های پلیمری، الیافی و معمولی از نظر دوام، مقاومت مکانیکی، عملکرد اقتصادی و کاهش خرابی‌های روسازی است.روش تحقیق حاضر از نوع مروری ـ تحلیلی بوده و داده‌های مورد نیاز از طریق بررسی مقالات علمی، پژوهش‌های داخلی و خارجی و تحلیل نتایج مطالعات پیشین گردآوری شده است. بررسی‌های انجام‌شده نشان می‌دهد که آسفالت‌های پلیمری در برخی شاخص‌ها تا حدود ۷۰ درصد عملکرد بهتری نسبت به آسفالت معمولی داشته‌اند و هزینه‌های نگهداری را به میزان قابل توجهی کاهش داده‌اند. همچنین استفاده هم‌زمان از پلیمر و الیاف می‌تواند موجب افزایش دوام و پایداری روسازی در شرایط اقلیمی مختلف شود. در نهایت، نتایج تحقیق بیانگر آن است که استفاده از فناوری‌های نوین اصلاح آسفالت می‌تواند راهکاری مؤثر برای افزایش عمر روسازی و کاهش هزینه‌های بلندمدت نگهداری راه‌ها باشد.

کلمات کلیدی : آسفالت پلیمری روسازی راه الیاف دوام آسفالت شیارشدگی ترک‌خوردگی روسازی انعطاف‌پذیر