بررسی تأثیر روش DSM بر کاهش پتانسیل روانگرایی خاک در مناطق ساحلی (مطالعه موردی: شهرستان عباسآباد)
بررسی تأثیر روش DSM بر کاهش پتانسیل روانگرایی خاک در مناطق ساحلی (مطالعه موردی: شهرستان عباسآباد)
محمدرضا پسند معصومی1 مریم السادات سجادی نسب2
1) کارشناسی ارشد رشته عمران، گرایش ژئوتکنیک، واحد تنکابن، مازندران، ایران
2) استادیار گروه عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تنکابن، مازندران، ایران
کد IOI مقاله
:
AACH-ABGAAH
محل انتشار :
هفتمین کنفرانس بین المللی و هشتمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(8iccacs.ir)
چکیده :
روش اختلاط عمیق (DSM) یکی از تکنیکهای مؤثر و اقتصادی در بهسازی خاکهای سست، بهویژه در مناطق ساحلی و لرزهخیز محسوب میشود. هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر این روش در کاهش پتانسیل روانگرایی در خاکهای منطقه عباسآباد در استان مازندران است. با بهرهگیری از آزمایشهای صحرایی و آزمایشگاهی، خصوصیات ژئوتکنیکی خاک در پروژه اول مورد ارزیابی قرار گرفت و به کمک اجرای ستونهای DSM، تغییرات پارامترهای مقاومتی خاک شامل زاویه اصطکاک داخلی، چسبندگی، ضریب نفوذپذیری و ظرفیت باربری بررسی شد. نتایج نشان داد که اجرای DSM در خاکهای ماسهای با دانهبندی ضعیف و ماسه لایدار، موجب افزایش مقاومت برشی و کاهش قابلتوجه در پتانسیل روانگرایی شده است. این مطالعه، استفاده از روش DSM را بهعنوان روشی کاربردی در پروژههای عمرانی واقع در مناطق لرزهخیز شمال کشور پیشنهاد میدهد.
کلمات کلیدی : بهسازی خاک روانگرایی اختلاط عمیق ژئوتکنیک عباسآباد مناطق ساحلی