تأثیر طراحی همسایگی بر ارتقای حس تعلق و کیفیت زندگی در مسکن ملی کمهزینه
تأثیر طراحی همسایگی بر ارتقای حس تعلق و کیفیت زندگی در مسکن ملی کمهزینه
بنیامین صادقی1
1) دانشجو کارشناسی ارشد مهندسی معماری، دانشگاه
کد IOI مقاله
:
AACH-ABGAFZ
محل انتشار :
هفتمین کنفرانس بین المللی و هشتمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(8iccacs.ir)
چکیده :
مسکن به عنوان یکی از نیازهای بنیادین انسان، فراتر از یک سرپناه فیزیکی، بستری برای زیست اجتماعی و تعاملات همسایگی است. امروزه چالش اصلی در حوزه مسکن، دستیابی به الگویی است که ضمن کاهش هزینههای ساخت (اقتصادی بودن)، بالاترین سطح از کیفیت زندگی را فراهم آورد. این پژوهش با هدف تدوین الگوی مسکن پایدار با تکیه بر آموزههای معماری ایرانی، به بررسی مؤلفههای مؤثر بر «حس تعلق» و «تعاملات اجتماعی» در محیطهای مسکونی میپردازد. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و با رویکردی اسنادی به مطالعه الگوهای زیستمحیطی و اجتماعی پرداخته شده است. یافتهها نشان میدهد که تلفیق اصول معماری پایدار با الگوهای سنتی معماری ایرانی میتواند ضمن کاهش هزینههای اجرایی، بستری مناسب برای ارتقای کیفی تعاملات اجتماعی و پیوند میان ساکنین ایجاد نماید. نتایج حاصل از این مطالعه راهکارهایی را برای طراحی مسکن ملی ارائه میدهد که نه تنها به عنوان واحد ساختمانی، بلکه به مثابه فضایی برای تقویت حس تعلق و ارتقای کیفیت زندگی عمل میکند.
کلمات کلیدی : مسکن ملی معماری پایدار معماری ایرانی حس تعلق کیفیت زندگی تعامل اجتماعی همسایگی