رابط بین ظرفیت های هوشمندانه سازی شهری بر توسعه اشتغال
رابط بین ظرفیت های هوشمندانه سازی شهری بر توسعه اشتغال
محمدعلی رواسیان کاشی1
1) دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی فناوری اطلاعات گرایش تجارت الکترونیک، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران،
کد IOI مقاله
:
AACH-ABGAGA
محل انتشار :
هفتمین کنفرانس بین المللی و هشتمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(8iccacs.ir)
چکیده :
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین ظرفیتهای هوشمندسازی شهری و توسعه اشتغال انجام شده است. با گسترش فناوریهای نوین و افزایش پیچیدگی مسائل شهری، رویکرد شهر هوشمند به عنوان یکی از راهکارهای مؤثر برای بهبود مدیریت شهری، ارتقای کیفیت زندگی شهروندان و ایجاد فرصتهای شغلی مطرح شده است. در این پژوهش، ظرفیتهای هوشمندسازی شهری در پنج بعد شامل زیرساخت فناوری اطلاعات و ارتباطات، اقتصاد هوشمند، تحرک و حملونقل هوشمند، محیط زیست هوشمند و مشارکت و شهروند هوشمند مورد بررسی قرار گرفته و تأثیر آنها بر توسعه اشتغال تحلیل شده است. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی–پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران، کارشناسان و متخصصان حوزه مدیریت شهری و فناوری اطلاعات در سازمانهای مرتبط با مدیریت شهری میباشد. دادههای مورد نیاز از طریق پرسشنامه گردآوری شده و برای تحلیل دادهها از روش مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داد که تمامی ابعاد ظرفیتهای هوشمندسازی شهری تأثیر مثبت و معناداری بر توسعه اشتغال دارند. در این میان، محیط زیست هوشمند بیشترین تأثیر را بر توسعه اشتغال داشته و پس از آن به ترتیب اقتصاد هوشمند، مشارکت و شهروند هوشمند، تحرک و حملونقل هوشمند و زیرساخت فناوری اطلاعات و ارتباطات قرار دارند. یافتهها بیانگر آن است که توسعه فناوریهای شهری، تقویت اقتصاد دیجیتال، بهبود مدیریت زیستمحیطی و افزایش مشارکت شهروندان میتواند زمینه ایجاد فرصتهای شغلی جدید و پایدار را فراهم کند. در مجموع، نتایج پژوهش بر اهمیت توجه مدیران و برنامهریزان شهری به توسعه ابعاد مختلف شهر هوشمند در جهت تحقق توسعه اقتصادی و اشتغال پایدار تأکید دارد و میتواند به عنوان مبنایی برای سیاستگذاری و برنامهریزی در حوزه مدیریت شهری مورد استفاده قرار گیرد.
کلمات کلیدی : شهر هوشمند ظرفیتهای هوشمندسازی شهری توسعه اشتغال اقتصاد هوشمند محیط زیست هوشمند