تاثیر تکنولوژی های جدید ساخت در بافت های شهری
تاثیر تکنولوژی های جدید ساخت در بافت های شهری
مرضیه امینی1
1) دانشجوی کارشناسی ارشد
کد IOI مقاله
:
AACH-ABGBZC
محل انتشار :
هفتمین کنفرانس بین المللی و هشتمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(8iccacs.ir)
چکیده :
نوسازی بافت های شهری، به ویژه در محدوده های فرسوده و هویت مند، نیازمند رویکردی است که همزمان کیفیت کالبدی،
کارایی مدیریتی و پایداری اجتماعی–محیط زیستی را ارتقا دهد. هدف این مقاله تبیین و تحلیل اثرات تکنولوژی های جدید ساخت بر بافت شهری و استخراج الزامات سیاستی و اجرایی برای بهره گیری مؤثر از این فناوری ها در فرایند نوسازی است. روش پژوهش از نوع کتابخانه ای و با رویکرد توصیفی–تحلیلی است و با مرور نظام مند ادبیات داخلی و خارجی، تکنولوژی های کلیدی شامل صنعتی سازی و پیش ساختگی، چاپ سه بعدی، مدلسازی اطلاعات ساختمان (BIM)، برداشت های دیجیتال (اسکن لیزری/فتوگرامتری/پهپاد)، مصالح نوین، ساخت هوشمند و فناوری های انرژی شناسایی و در چارچوب ابعاد چهارگانه کالبدی– فضایی، اجتماعی–فرهنگی، اقتصادی–مدیریتی و محیط زیستی–تاب آوری تحلیل شدند. یافته ها نشان میدهد این تکنولوژی ها ظرفیت کاهش زمان اجرا، ارتقای کیفیت ساخت و ایمنی، بهبود مدیریت پروژه و افزایش بهره وری انرژی را دارند؛ با این حال در صورت فقدان ضوابط طراحی زمینه گرا و سیاستهای تنظیم گر، میتوانند به یکنواختی جداره ها، تغییر نامتوازن مقیاس و ریتم نما، تشدید تجمیع پلاک ها، افزایش فشار بازار زمین/مسکن و جابه جایی اجتماعی منجر شوند. همچنین ارزیابی چرخه عمر مصالح و سازگاری اقلیمی پوسته های جدید، شرط لازم برای تحقق منافع محیط زیستی و تاب آوری است. در جمع بندی، بهره برداری موفق از تکنولوژی های جدید ساخت در بافت شهری مستلزم تدوین ضوابط طراحی و نما، الزام BIM در پروژه های بزرگ مقیاس، بسته های حمایتی برای مقاوم سازی و بهینه سازی انرژی، و دستورالعمل ویژه «تکنولوژی سازگار با حفاظت» برای بافتهای تاریخی است.
کلمات کلیدی : واژگان کلیدی تکنولوژی های جدید ساخت نوسازی شهری بافت فرسوده صنعتی سازی bim پایداری تاب آوری