کاربرد فناوری نانو در دستیابی به انرژی خورشیدی

کاربرد فناوری نانو در دستیابی به انرژی خورشیدی

مهرنوش صفاری1 لادن اسدی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری گروه معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، ایران
2) عضو هیات علمی گروه معماری دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، ایران

کد IOI مقاله : AACH-ABKAHC
محل انتشار : هفتمین کنفرانس بین المللی و هشتمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(8iccacs.ir)
چکیده :
    در این پژوهش، تأثیر و نقش فناوری نانو در بهبود کارایی سامانه‌های انرژی خورشیدی و ارتقای بازده تبدیل نور به الکتریسیته مورد بررسی تحلیلی و تطبیقی قرار گرفته است. روش پژوهش به‌صورت مروری ـ توصیفی انجام شده و داده‌ها از منابع علمی، مقالات جدید، و یافته‌های آزمایشگاهی در حوزه‌های نانوفوتوکاتالیست‌ها، نانوپوشش‌ها، نقاط کوانتومی و سیالات نانویی گردآوری و تحلیل شده‌اند. در گام نخست به بررسی اصول عملکرد سلول‌های خورشیدی نسل‌های مختلف و چالش‌های موجود در جذب طیف کامل نور خورشید پرداخته شده است. سپس با مطالعه و تحلیل خواص فیزیکی و شیمیایی نانومواد، کاربرد آنها در بهبود بازده و پایداری سلول‌ها تبیین گردیده است. نتایج نشان می‌دهد استفاده از نانوفوتوکاتالیست‌هایی مانند دی‌اکسید تیتانیوم و اکسید روی با افزودن نانوذرات نقره سبب افزایش چشمگیر جذب نور در محدوده طول موج‌های مرئی و کاهش بازترکیب الکترون-حفره می‌شود. همچنین نقاط کوانتومی نظیر سلناید و سولفید نقره با گسترش طیف جذب در محدوده ۴۰۰ تا ۱۰۰۰ نانومتر، بازده تبدیل انرژی را تا چهار برابر سلول‌های رنگدانه‌ای معمولی افزایش می‌دهند. به‌کارگیری نانوپوشش‌های خودتمیزشونده و ضدانعکاس نیز با حذف آلودگی‌های سطحی و کاهش بازتاب نور، پایداری بلندمدت و توان خروجی سلول‌ها را بهبود می‌دهد. افزون بر این، بررسی عملکرد نانوذرات در باتری‌های لیتیوم‌یونی نشان داده است که استفاده از مواد نانوساختاری موجب افزایش هدایت یونی و ایمنی سامانه‌های ذخیره انرژی می‌شود. جمع‌بندی یافته‌ها حاکی از آن است که هرچند این فناوری هنوز در مرحله آزمایشگاهی و توسعه‌ای قرار دارد، اما با توجه به کارایی بالای نانومواد، مرحله گذار به تجاری‌سازی نزدیک بوده و می‌تواند نقطه عطفی در صنعت انرژی خورشیدی و تحقق توسعه پایدار جهانی محسوب گردد.

کلمات کلیدی : انرژی خورشیدی نانو تکنولوژی صنعت ساختمان