بررسی جایگاه پدافند غیرعامل در جغرافیا و برنامه ریزی شهری برای تامین امنیت شهرها

بررسی جایگاه پدافند غیرعامل در جغرافیا و برنامه ریزی شهری برای تامین امنیت شهرها

مریم خسروی1

1) کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه خوارزمی،

کد IOI مقاله : AACZ-AADCDG
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی مقاوم سازی لرزه ای(5icst.ir)
چکیده :
    ایجاد یک محیط ایمن برای زندگی انسان در کنار سایر نیازهای فیزیولوژیک از نیازهای اصلی بشر است به گونه ای که احساس ناامنی از محیط و نگرانی های ناشی از آن سایر فعالیت های وی را تحت الشعاع قرار داده و اگر استمرار یابد نوعی اختلال در فعالیت های انسانی را سبب می گردد. مخاطره چه به صورت طبیعی مانند سیل و زلزله و چه به صورت انسانی مانند جنگ و انفجار به معنی پتانسیلی برای علت، خسارت محسوب می شود. شهرها محل تجمع نیروی انسانی بوده و بیشتر مراکز تصمیم گیری سیاسی، اداری و نظامی، سرمایه های مالی و معنوی در شهرها مستقر می باشد و به واسطه برخورداری از امکانات و خدمات رفاهی، معیشتی و همچنین حلقه ارتباطی و کانون انسجام منطقه ای نقش پشتیبانی و بسیار مؤثری در هدایت و اداره جنگ و مدیریت عملیات پدافندی برعهده دارند. براین اساس اجرای اصول پدافند غیرعامل به منظور حفاظت از شهرها، سبب استمرار فعالیت های زیربنایی، تأمین نیازهای حیاتی، تداوم خدمات رسانی عمومی و تسهیل اداره کشور در شرایط تهدید و بحران تجاوز خارجی و حفظ بنیه دفاعی به رغم حملات خصمانه و مخرب دشمن و کاستن از آسیب پذیری مستحدثات و تجهیزات حیاتی و حساس کشور می شود. در این راستا برنامه ریزی انسانی و کالبدی برای دستیابی به هماهنگی فضایی بهینه از فعالیت های متفاوت انسانی برای افزایش کیفیت زندگی و کاهش میزان خطر امری ضروری می باشد. لذا در این مقاله بعد از بیان مبانی نظری و اهمیت و ضرورت مبحث پدافند غیرعامل، نقش برنامه ریزی شهری در ارتقای امنیت شهرها از دید پدافند غیرعامل مورد بررسی قرار می گیرد.

کلمات کلیدی : بحران پدافند غیرعامل برنامه ریزی شهری بنیه دفاعی امنیت شهری