کاربست اصول معماری پایدار در ارتقای کیفیت زیست‌محیطی و عملکردی فضاهای سبز شهری

علی علایی¹ سعید معصومی² علی امیر آرا³

1) استادیار گروه معماری و شهرسازی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
2) کارشناسی ارشد معماری معماری، واحد کرمانشاه، جهاد دانشگاهی، کرمانشاه، ایران
3) کارشناسی ارشد معماری معماری، واحد کرمانشاه، جهاد دانشگاهی، کرمانشاه، ایران

کد IOI مقاله : AACZ-AAEBAE
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی مقاوم سازی لرزه ای(5icst.ir)
چکیده :
    معماری پایدار و طراحی فضای سبز شهری به‌عنوان دو رکن اساسی توسعه پایدار، نقشی کلیدی در ارتقای کیفیت زیست‌محیطی، سلامت عمومی و افزایش تاب‌آوری شهرها در برابر بحران‌های اقلیمی ایفا می‌کنند. این مقاله با رویکرد تحلیلی و تطبیقی، ضمن تبیین مبانی نظری معماری پایدار و فضای سبز شهری، به بررسی نمونه‌های موفق داخلی (پارک ملت مشهد و منطقه سه اصفهان) و جهانی (سنگاپور و کپنهاگ) می‌پردازد. نتایج نشان می‌دهد کاربست اصولی مانند استفاده از گیاهان بومی، مدیریت هوشمند منابع آب و انرژی، طراحی اقلیم‌پاسخ و مشارکت مردمی، می‌تواند تا ۵۰٪ مصرف منابع را کاهش داده و رضایت شهروندان را به طور معناداری افزایش دهد (نظرپور، ۱۴۰۱؛ سجادی و جعفری تهرانی، ۱۴۰۱).

کلمات کلیدی : معماری پایدار فضای سبز شهری توسعه پایدار انرژی اقلیم اکولوژی