طراحی فضاهای شهری با رویکرد هنری و معمارانه بر افزایش تعامل اجتماعی
طراحی فضاهای شهری با رویکرد هنری و معمارانه بر افزایش تعامل اجتماعی
مهرناز فیض زاده کریق1
1) مدرس گروه معماری،دانشگاه ازاد اسلامی واحد ساری
کد IOI مقاله
:
AACZ-AAFFKG
محل انتشار :
پنجمین کنفرانس بین المللی مقاوم سازی لرزه ای(5icst.ir)
چکیده :
امروزه با گسترش زندگی شهری و کاهش ارتباطات اجتماعی چهرهبهچهره، بازنگری در نحوه طراحی فضاهای عمومی شهری اهمیت فزایندهای یافته است. این پژوهش با هدف بررسی نقش رویکردهای هنری و معمارانه در ارتقای تعاملات اجتماعی، به تحلیل مؤلفههای طراحی شهری پرداخته است که میتوانند زمینهساز شکلگیری فضاهای اجتماعی پویا و مشارکتی شوند. از طریق مطالعات اسنادی، تحلیل نمونههای موردی (میدان ولیعصر تهران و پارک گوئل بارسلونا)، و بررسی پیشینه نظری، مشخص شد که ترکیب اصول زیباییشناختی با طراحی عملکردگرا و انسانمحور، نه تنها به جذابیت فضایی کمک میکند، بلکه میتواند حس تعلق، امنیت روانی و انگیزه مشارکت را در شهروندان افزایش دهد. در این راستا، توجه به عناصر هنری در فضاهای شهری مانند مجسمهها، دیوارنگارهها، نورپردازی و مبلمان خلاقانه، در کنار طراحی معماری سازگار با نیازهای اجتماعی، نقش مؤثری در ارتقاء کیفیت تعاملات شهری دارد. یافتهها حاکی از آن است که طراحی فضایی منسجم و معنادار میتواند بستری مناسب برای بازآفرینی روابط اجتماعی در محیط شهری فراهم آورد.
کلمات کلیدی : طراحی شهری تعامل اجتماعی رویکرد هنری معماری شهری فضاهای عمومی زیباییشناسی تعلق به مکان