انتقال آب از سواحل جنوبی ، ضرورتی دیرهنگام، غیر قابل اجتناب و پر مخاطره
انتقال آب از سواحل جنوبی ، ضرورتی دیرهنگام، غیر قابل اجتناب و پر مخاطره
حسینعلی بگی1
1) استادیار گروه مهنذسی عمران ، دانشگاه ملی مهارت (دانشگاه فنی و حرفه ای)، تهران، ایران
کد IOI مقاله
:
AACZ-AAHKZH
محل انتشار :
پنجمین کنفرانس بین المللی مقاوم سازی لرزه ای(5icst.ir)
چکیده :
نمکزدایی و انتقال آب با هدف مقابله با کمبود آب، با تبدیل آب دریا به آب شیرین و انتقال آن به مناطق کمآب انجام میشوند. این پروژهها اغلب شامل استخراج آب دریا، نمکزدایی آن با استفاده از فناوریهایی مانند اسمز معکوس یا تقطیر و سپس انتقال آب شیرین از طریق خطوط لوله به مناطق نیازمند هستند. کمبود منابع آب در مناطق مرکزی و جنوب شرقی ایران و افزایش روز افزون تقاضا در راستای فعالیت های صنعتی و معدنی ، ضرورت شیرین سازی آب از خلیج فارس را بر خلاف هزینه های غیر قابل تصور ، اجتاناب ناپذیر نموده است.شیرین سازی در کشور های همسایه جنوبی همانند عمان ، امارات و ... به خصوص در 30 سال گذشته ، به سرعت و با مقیاس وسیع افزایش یافته ،هر چند هزینه شیرین سازی هر منر مکعب آب تقریبا حدود 5/ دلار و انتفال آن حدود 4 دلار برآورد می شود . بررسی ها ی تحلیلی نشان میدهد، کارخانه های صنعتی و معدنی در مرکز و جنوب شرق ایران سالانه به 110 میلیون متر مکعب آب شوری زدایی شده نیاز دارند. این تقاضا به کمک خط لوله ای به طول 760 کیلومتر و قطر 160سانتی متر با فشاری حدود 16 تا 40 بار امکان پذیر می گردد. عواقب زیست محیطی این پروژه ، تولید دی اکسید کربن حاصل از مصرف سوخت، نابودی مجموعه جانوری و گیاهی همانند اسفنج ها ، مرجان ها ، جلبک ها حاصل از تخلیه پساب ها ، تغییر PH و... در محدوده های مورد استفاده می باشد.
کلمات کلیدی : نمک زدایی انتقال آب اثرات زیست محیطی ایران