نقدی بر منطق سازهی خانهی گویم شیراز
نقدی بر منطق سازهی خانهی گویم شیراز
مریم نجفی1 وحید صدرام2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران؛
2) استادیار معماری، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران؛
کد IOI مقاله
:
AACZ-AAKAZH
محل انتشار :
پنجمین کنفرانس بین المللی مقاوم سازی لرزه ای(5icst.ir)
چکیده :
در طرحهای معماری، بین وضعیتی که سازه و معماری تکمیلکننده و پشتوانهی هم هستند، با حالتی که سازه تنها مجسمهای برای بهوجودآوردن خطوط محیطی معماری است، تفاوت قابل ملاحظهای وجود دارد. این مقاله به دنبال نقد طرح سازهی یک اثر است، نه محاسبات آن. این اثر معروف معماری، خانهی گویُم شیراز است که برندهی جایزهی جهانی معماری در سال 2018 میلادی بود. بر اساس اظهارات طراح معمار، یعنی علیرضا تغابنی، سازهی این طرح به تبعیت از ساختار و منطق طاق و گنبد ایرانی طراحی شده است. این ساختمان سه سطح و حدود 1358 مترمربع مساحت دارد. نقد طرح سازه، از طریق تصاویر و نقشههای معماری موجود و مقایسهی آنها با منطق سازههای طاقی و گنبدی انجام شد. روش پژوهش این مقاله «تحلیلی- مقایسهای» است. نتایج نشان داد که بین منطق سازه و منطق معماری، «زبان الگو»ی مشترکی وجود ندارد. زیرا طرح سازهی این بنا هر چند از فرم و ظاهر طاق و گنبد استفاده کرده است، اما نتوانسته از منطق ساختاری طاق و گنبد در طرح سازهی خود بهره گیرد. طاقها و نیمگنبدهای بهکار رفته در این بنا، بر خلاف ادعای طراح، تنها جنبهی نمایشی و سمبلیک دارد.
کلمات کلیدی : خانهی گویُم علیرضا تغابنی طرح سازه منطق سازه شناختشناسی سازه طاق گنبد