شهرهای هوشمند و فضاهای سبز هوشمند: ادغام فناوری با طبیعت

شهرهای هوشمند و فضاهای سبز هوشمند: ادغام فناوری با طبیعت

ابوالفضل سقایی1 احمد حامی2 زانیار صمدی تودار3

1) کارشناس فضای سبز و زیبا سازی، شهرداری تبریز، تبریز، ایران.
2) دانشیار گروه مهندسی فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز ایران (نویسنده مسئول).
3) کارشناسی ارشد مهندسی فضای سبز، گروه مهندسی فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران، ایمیل:

کد IOI مقاله : AACZ-AAKZGZ
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی مقاوم سازی لرزه ای(5icst.ir)
چکیده :
    شهرهای هوشمند به عنوان اکوسیستم‌های شهری پیشرفته از نظر فناوری در حال ظهور هستند که برای افزایش کیفیت زندگی، پایداری و بهره‌وری عملیاتی طراحی شده‌اند. یکی از اجزای حیاتی این اکوسیستم‌ها، ادغام فضاهای سبز است که مزایای اکولوژیکی، اجتماعی و بهداشتی را فراهم می‌کند. مفهوم فضاهای سبز هوشمند، فناوری‌های دیجیتال را با محیط‌های طبیعی ادغام می‌کند تا مدیریت مبتنی بر داده، نظارت بر محیط زیست و مشارکت شهروندان را امکان‌پذیر سازد. این مقاله به بررسی تلاقی توسعه شهر هوشمند و فضاهای سبز هوشمند می‌پردازد و چارچوب‌های فناوری، مزایای پایداری و چالش‌های پیاده‌سازی را مورد بحث قرار می‌دهد، ضمن اینکه مطالعات موردی جهانی و مسیرهای تحقیقاتی آینده را برجسته می‌کند. علاوه بر این، داده‌های حاصل از فضاهای سبز هوشمند میتوانند با سیستم‌های حمل و نقل شهری، شبکه‌های انرژی و خدمات بهداشتی مرتبط شوند و هم‌ افزایی‌هایی ایجاد کنند که فراتر از مدیریت زیستمحیطی به تاب‌آوری جامع شهری گسترش می‌یابد. در نتیجه، فضاهای سبز هوشمند صرفاً یک افزونه فناوری به محیط‌های شهری نیستند، بلکه سنگ بنای شهرهای هوشمند پایدار و انسانمحور هستند. با پیوند نوآوری دیجیتال با مدیریت زیستمحیطی، آنها چشماندازی ترکیبی از زندگی شهری را تجسم می‌بخشند که در آن طبیعت و فناوری در هماهنگی با هم همزیستی می‌کنند.

کلمات کلیدی : شهرهای هوشمند فضاهای سبز پایداری اینترنت اشیا اکوسیستمهای شهری نظارت بر محیط زیست