بررسی نظریه هایدگر و پایان فلسفه
بررسی نظریه هایدگر و پایان فلسفه
شهرام تقی پور1 معصومه گودرزی2
1) استادیار،گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد
2) دانشجوی دکتری تخصصی، گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد
کد IOI مقاله
:
AACZ-ABGDHB
محل انتشار :
پنجمین کنفرانس بین المللی مقاوم سازی لرزه ای(5icst.ir)
چکیده :
پرسش از وجود، ترجیعبند همه آثار هایدگر از آغاز تا پایان زندگی پرفـراز و نشیب اوست؛ موضوعی که ذهن و زبان او را به خود مشغول داشته و همه بود و نـبودش را زیر و زَبَر کرده اسـت. اسـقف فریبورگ، کنراد گروبر که آموزگار هایدگر بود، در سال 1907 نسخهای از کتاب فرانتس برنتانو به نام در باب معانی متعدد وجود برحسب نظر ارسطو را به او هدیه میدهد. برنتانو در این کتاب به تفصیل معانی پرشـمار وجود را کانون بحث قرار داده است. مطالعه این کتاب هایدگر را مشعوف و مسحور پرسشی میکند که بر سراسر اندیشه او اثر میگذارد و چنانکه خود میگوید راه و مسیر تفکر او را در سال 1907 بنیان مینهد (هایدگر، 1959، ص 92). بیآنکه بخواهیم وارد جـزئیات شـویم، یادآور میشویم که برنتانو در این کتاب متعرض نظر ارسطو درباره معانی پرشمار وجود شده و خواسته است نشان بدهد که به عقیده ارسطو، معنای اولی وجود که معانی دیگر وابسته به آنـاند، هـمان معنای مقولهای آن است. آنچه مورد توجه هایدگر جوان از کتاب برنتانو قرار گرفت، بیشتر از شرح و بیان ارسطو درباره تعدد معانی وجود، معمایی بود که موجب آن شده بود؛ چه اگر درسـت بـاشد که وجود بر معانی پرشماری اطلاق میشود، معنای اصلی و اساسی وجود کدام است و کدام است آن تعین یگانهای از وجود که جهت جامع همه معانی است و خلاصه آنکه معنای وجود چیست؟ (روژه ورنـو و وال، 1387، ص 212).
کلمات کلیدی : هایدگر متافیزیک فلسفه تاریخ فلسفه عرفان