بررسی جریانهای نوین در معماری معاصر ایران
بررسی جریانهای نوین در معماری معاصر ایران
فاطمه زارعی1 محمدرضا عطایی همدانی2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، گروه معماری، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران
2) استادیار، گروه معماری، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران
کد IOI مقاله
:
AACZ-ABKECC
محل انتشار :
پنجمین کنفرانس بین المللی مقاوم سازی لرزه ای(5icst.ir)
چکیده :
معماری معاصر ایران در دهههای اخیر با مجموعهای از چالشهای هویتی، زیستمحیطی، فناورانه و اجتماعی روبهرو بوده است. این مقاله با هدف بررسی جریانهای نوین در معماری معاصر ایران، مهمترین گرایشهای فکری و طراحی این حوزه را در نسبت با زمینه ایرانی، تحولات جهانی و نیازهای زندگی امروز تحلیل میکند. پژوهش حاضر به روش مروری ـ تحلیلی انجام شده و دادههای آن از طریق مطالعه منابع کتابخانهای، مقالات علمی معتبر و ادبیات نظری معماری معاصر ایران گردآوری شده است. یافتهها نشان میدهد که چهار جریان اصلی، شامل بومگرایی نوین، معماری پایدار و زیستمحیطی، معماری دیجیتال و فناوریمحور، و بازخوانی هویت ایرانی ـ اسلامی، بیشترین نقش را در شکلدهی به مباحث معماری معاصر ایران دارند. این جریانها، با وجود ظرفیتهای مهم، در معرض آسیبهایی مانند تقلید شکلی، شعارزدگی، فرمگرایی نمایشی، تجاری شدن هویت و ضعف ارتباط با شهر و جامعه قرار دارند. نتیجه پژوهش نشان میدهد که آینده معماری ایران در گرو ایجاد تعادل میان سنت و نوآوری، بوم و جهان، فناوری و انسان، پایداری و کیفیت زندگی است.
کلمات کلیدی : معماری معاصر ایران بومگرایی نوین معماری پایدار معماری دیجیتال هویت ایرانی ـ اسلامی زمینهگرایی