طراحی بیمارستان روانپزشکی شفابخش بر اساس اصول نوروسنسوری
طراحی بیمارستان روانپزشکی شفابخش بر اساس اصول نوروسنسوری
عطیه جعفری1 شیرین اژده فر2
1) دانشجوی کارشناسی مهندسی حرفهای معماری دانشکده ملی و مهارت دختران ولیعصر(عج) تهران، ایران،
2) کارشناسی ارشد معماری و مدرس دانشکده ملی و مهارت دختران ولیعصر(عج) تهران، ایران،
کد IOI مقاله
:
AACZ-ABZDDC
محل انتشار :
پنجمین کنفرانس بین المللی مقاوم سازی لرزه ای(5icst.ir)
چکیده :
محیط فیزیکی بیمارستانهای روانپزشکی نقش مهمی در فرآیند درمان و بهبود بیماران دارد. بسیاری از مراکز موجود در ایران با مشکلات کالبدی، فرسودگی ساختمان و طراحی نامناسب مواجهاند که میتواند بر تجربه بیماران و اثربخشی درمان تأثیر منفی بگذارد. این مقاله با هدف استخراج معیارهای معماری شفابخش و ارائه راهکارهای طراحی برای فضاهای بستری و درمانی، بر مبنای اصول نوروسنسوری و معماری درمانی تدوین شده است. در این مطالعه، محرکهای حسی شامل نور، صدا، رنگ، بافت و بو بررسی شده و ارتباط آنها با آرامش، کاهش اضطراب و بازیابی روانی بیماران تحلیل شده است. همچنین، سازماندهی فضایی، طراحی مسیرها، فضاهای باز و سبز و تفکیک بخشها مورد ارزیابی قرار گرفته است. یافتهها نشان میدهد که استفاده همزمان از محرکهای نوروسنسوری و بهبود کیفیت کالبدی فضا، میتواند محیط بیمارستان روانپزشکی را شفابخش، ایمن و حمایتگر سازد. این نتایج میتواند راهنمایی برای بازطراحی مراکز موجود و برنامهریزی بیمارستانهای جدید با رویکرد درمانی و انسانی باشد.
کلمات کلیدی : روانپزشکی نوروسنسوری بیمارستان شفابخش سازماندهی