حمل‌ونقل اتوبوسرانی تندرو (BRT) در شهرهای ساحلی؛ مطالعه موردی شهر بندرعباس

حمل‌ونقل اتوبوسرانی تندرو (BRT) در شهرهای ساحلی؛ مطالعه موردی شهر بندرعباس

حسن پوراسکندری1 طاهره باران زاده2 عبدالحسین ارجمند3

1) کارشناسی ارشد مهندسی عمران، گرایش مهندسی و مدیریت ساخت، دانشگاه صنعتی امیرکبیر(پلی تکنیک تهران)
2) کارشناسی مهندسی معماری، گرایش معماری داخلی، موسسه آموزش عالی علمی کاربردی فرهنگ و هنر
3) کارشناسی ارشد مهندسی عمران، گرایش سازه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس

کد IOI مقاله : AADG-ABZEEA
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی رویکردهای نوین در مهندسی و علوم پایه(icnabs.ir/2nd)
چکیده :
    اتوبوسرانی تندرو (BRT) به‌عنوان راه‌ حلی مقرون‌به‌صرفه و اثرگذار برای افزایش ظرفیت حمل‌ونقل همگانی و کاهش ترافیک و آلودگی در شهرها مورد توجه قرار گرفته است. شهرهای ساحلی مانند بندرعباس دارای ویژگی‌های جغرافیایی، اقتصادی و اقلیمی ویژه‌ای هستند که طراحی و بهره‌برداری سیستم‌های BRT را با چالش‌های مخصوص مواجه می‌سازد؛ از جمله توزیع فضایی جمعیت، جهت‌گیری محورها نسبت به ساحل، وجود بارهای گردشگری فصلی و محدودیت‌های توسعه باندها در راستای دریا و تپه‌ماهور. این مقاله با مرور نظریه و دستورالعمل‌های بین‌المللی در طراحی BRT و بهره‌گیری از پژوهش‌های محلی و یک مطالعه موردی بر روی شهر بندرعباس، الزامات فنی، عملیاتی و مدیریتی لازم برای پیاده‌سازی موفق BRT در شهرهای ساحلی را استخراج و پیشنهادهایی کاربردی ارائه می‌دهد. نتایج نشان می‌دهد که موفقیت BRT در بندرعباس مستلزم ترکیبی از انتخاب کریدور مناسب، طراحی ایستگاه‌ها و دسترسی‌پذیری ویژه، اولویت ترافیکی قوی، مدیریت تقاضا و تضمین پایداری مالی و عملیاتی است.

کلمات کلیدی : حمل و نقل عمومی اتوبوس تندرو حمل و نقل تندرو شهر ساحلی brt