ارزیابی حکمرانی مشارکتی طرح من شهردارم در ابعاد دموکراسی شهری برپایه روند تحول آفرینی

ارزیابی حکمرانی مشارکتی طرح من شهردارم در ابعاد دموکراسی شهری برپایه روند تحول آفرینی

زینب کیخسروی1 ابراهیم باقری2 سمیه نظری3 محمد جواد سبحانی4

1) مسئول مرکز تخقیقات آموزش و مشاوره فضای سبز شهرداری منطقه 20 تهران، ایران
2) معاونت برنامه ریزی و سرمایه انسانی شهرداری منطقه 20 تهران، ایران
3) اداره رفاه شهرداری منطقه 20 تهران، ایران
4) معاونت برنامه ریزی و سرمایه انسانی شهرداری منطقه 20 تهران، ایران

کد IOI مقاله : AADK-ABBZZD
محل انتشار : سومین کنگره بین المللی علوم، مهندسی و فن آوری های نو(secongress.com/3rd)
چکیده :
    حکمرانی مشارکتی به عنوان رویکردی نوین در مدیریت شهری، شهروندان را به عنوان ذی‌نفعان اصلی در فرایند تصمیم‌گیری و نظارت بر پروژه‌های شهری می‌نگرد. طرح “من شهردارم” نمونه‌ای از این رویکرد است که به وسیله دریافت بازخورد از 200 شهروند و 100 مدیر خبره، و با نگاه سفیران محلی، بهبود فرآیندهای بودجه‌بندی، اولویت‌بندیِ پروژه‌ها و شفاف‌سازی نتایج را هدف قرار می‌دهد. این مطالعه با رویکردی ترکیبی (کیفی-کمی) تلاش دارد تا کارآمدی، عدالت فردی-اجتماعی و اثربخشی فرایند مشارکتی را ارزیابی کند و پیامدهای آن را برای توسعه پایدار شهر تهران و مناطق هم‌جوار تحلیل نماید. هدف پژوهش هدف اصلی، بررسی تأثیرات حکمرانی مشارکتی بر فرایند تصمیم‌گیری، اعتماد عمومی و کارایی اجرایی در اجرای بودجه ریزی مشارکتی است. از طریق ارزیابی نظرات 200 شهروند و 100 مدیر خبره، انجام شد و ظرفیت‌های مشارکتی، قوت‌ها و ضعف‌های طرح شناسایی، و استراتژی‌های بهبود را با استفاده از ماتریس‌های SWOT و تحلیل‌های چندمعیاره پیشنهاد شد. همچنین نقش فعالیت سفیران محله‌ای و ساماندهی پروژه‌ها به عنوان ابزارهای کلیدی ارزیابی ‌شد تا راهبردهای اجرایی روشن و قابل اجرا ارائه شود. روش تحقیق روش ترکیبی (کمی-کیفی) به کار گرفته شد. داده‌های کمی از طریق پرسش‌نامه‌های ساختاریافته و مقیاس‌های اندازه‌گیری رضایت و اعتماد جمع‌آوری شد و با نرم‌افزارهای آماری تحلیل شدند. داده‌های کیفی از مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با مدیران خبره و فعالان توسعه شهری استخراج شد و با یافتن مفهوم‌های کلیدی کدگذاری شدند. برای اعتبارسنجی، روش مثلث سازی Triangulation به کار رفت و نتایج از منظر سازوکارهای مدیریتی، قانونی و اجتماعی تبیین شد. نتیجه‌گیری نشان می‌دهد که مشارکت شهروندی منجر به افزایش شفافیت، کارایی بودجه و هم‌سویی سیاست‌ها با نیازهای محلی می‌شود.

کلمات کلیدی : سیاستگذاری عمومی مشارکت شهروندی دموکراسی شهری تحول شهری