بررسی تاثیر معماری پایدار بر سلامت روان و رفاه کاربران در فضاهای شهری

سیدمهدی رسولی¹ حامد احمدی²

1) دکترای مهندسی ساختمان (معماری)، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، عضو بنیاد نخبگان کل کشور
2) دکترای مهندسی ساختمان (معماری)، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، عضو بنیاد نخبگان کل کشور

کد IOI مقاله : AAGF-ABCECF
محل انتشار : نهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی(carseconf.com/9th)
چکیده :
    معماری پایدار، فراتر از یک رویکرد صرفاً زیست‌ محیطی، به عنوان عاملی چند بعدی در ارتقای سلامت روان و رفاه کاربران در فضاهای شهری ایفای نقش می‌کند. بنابراین به‌ کارگیری اصولی همچون افزایش دسترسی به نور طبیعی، تهویه مناسب، استفاده از مصالح سازگار با محیط ‌زیست، کاهش آلودگی‌های صوتی و بصری و گسترش فضاهای سبز شهری، می‌تواند به طور معنا داری میزان استرس، اضطراب و خستگی ذهنی را کاهش داده و حس تعلق، آرامش و رضایت‌مندی را در شهروندان تقویت کند. همچنین نتایج حاکی از آن است که طراحی فضاهای شهری بر پایه پایداری، با تقویت تعاملات اجتماعی، افزایش تحرک بدنی و ایجاد پیوند میان انسان و طبیعت، به بهبود کیفیت زندگی و ارتقای شاخص‌های رفاه ذهنی منجر می‌شود. در این میان، توجه هم‌زمان به ابعاد کالبدی، اجتماعی و روان‌شناختی در فرآیند طراحی، اهمیت ویژه‌ای دارد. در نهایت، می‌توان نتیجه گرفت که معماری پایدار نه‌ تنها ابزاری برای کاهش پیامدهای زیست ‌محیطی شهر نشینی است، بلکه بستری مؤثر برای شکل ‌دهی به محیط‌هایی سالم‌تر، انسانی‌تر و حمایتگر از سلامت روان محسوب می‌شود. روش تحقیق برای انجام این پژوهش به روش توصیفی، تحلیلی و استدلالی منطقی استفاده شده است و برای جمع آوری اطلاعات به منابع مکتوب و کتابخانه¬ای مراجعه شده است. نتایج پژوهش نشان می¬دهد که سیاست‌گذاران شهری، طراحان و معماران با رویکردی یکپارچه و مبتنی بر شواهد، اصول پایداری را به عنوان یکی از ارکان اصلی برنامه‌ریزی و طراحی فضاهای شهری مد نظر قرار دهند تا زمینه ارتقای رفاه فردی و اجتماعی در شهرهای معاصر فراهم شود.

کلمات کلیدی : معماری پایدار سلامت روان فضاهای شهری رفاه کاربران