ارتباط درگیری شغلی و رفتار ایمنی با نقش میانجی خودکارآمدی در کارکنان آتش‌نشانی شهرستان یزد

ارتباط درگیری شغلی و رفتار ایمنی با نقش میانجی خودکارآمدی در کارکنان آتش‌نشانی شهرستان یزد

ابوالفضل میرحسینی1

1) رشته مهندسی ایمنی-بهداشت و محیط زیست، دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران

کد IOI مقاله : AAGK-ABCGKH
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش در حسابداری، مدیریت، اقتصاد و علوم انسانی(meaconf.com/4th)
چکیده :
    ایمنی شغلی و حفظ سلامت کارکنان در مشاغل پرخطر، به‌ویژه آتش‌نشانی، اهمیت بالایی دارد. این پژوهش باهدف تعیین ارتباط درگیری شغلی و رفتار ایمنی با نقش میانجی خودکارآمدی در کارکنان آتش‌نشانی شهرستان یزد انجام گرفت. روش تحقیق، از نوع همبستگی و کاربردی بود. جامعه آماری را کارکنان آتش‌نشانی شهرستان یزد بخش عملیات تشکیل دادند(190نفر) و بر اساس روش تعیین نمونه برای پژوهش معادلات ساختاری، نمونه این تحقیق 150 نفر در نظر گرفته شد و افراد با روش نمونه‌گیری نیز تصادفی ساده انتخاب شدند و به پرسشنامه‌های «درگیری شغلی كانونگو (1982)، چک‌لیست رفتار ایمنی در آتش‌نشانان حکم‌آبادی و همکاران(1401) و پرسشنامه خودکارآمدی شغلی ریگز و همکاران (1994)» پاسخ دادند. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، از نرم‌افزار SPSS نسخه26 و نرم‌افزار مدل‌سازی معادلات ساختاری (PLS) استفاده شد. یافته‌های تحقیق نشان داد: درگیری شغلی بر خودکارآمدی شغلی با ضریب مسیر 0.612 تأثیر مثبت و مستقیم دارد (p<0.001). درگیری شغلی بر رفتار ایمنی با ضریب مسیر 0.418 تأثیر مستقیم و مثبت دارد (p<0.001). خودکارآمدی بر رفتار ایمنی، با ضریب مسیر 0.708 تأثیر مثبت و مستقیم داشت (p<0.001). آزمون سوبل نیز نشان داد، درگیری شغلی از طریق افزایش خودکارآمدی، موجب تقویت رفتار ایمنیِ کارکنان می‌شود و بنابراین، اثر غیرمستقیم معنادار و مثبت است، و خودکارآمدی با ضریب مسیر 433/0 تأثیر غیرمستقیم داشت (p<0.001). بنابراین، توجه به تقویت درگیری شغلی و خودکارآمدی می‌تواند عامل کلیدی در ارتقای ایمنی و کاهش ریسک‌های شغلی برای آتش‌نشانان باشد. اجرای برنامه‌های آموزشی و حمایتی در این حوزه می‌تواند به بهبود و پایداری رفتارهای ایمنی در محیط‌های پرخطر کمک کند.

کلمات کلیدی : درگیری شغلی رفتار ایمنی خودکارآمدی کارکنان آتش‌نشانی مدل‌سازی معادلات ساختاری