جایگاه کریپتو کارنسی ها در قراردادهای نوین تجاری بین المللی
جایگاه کریپتو کارنسی ها در قراردادهای نوین تجاری بین المللی
حسن ربانی1 صادق شادمهر2
1) استادیار،دانشگاه اشراق، بجنورد، ایران
2) عضو هیات مدیره مرکز وکلا کارشناسان قوه قضاییه خراسان شمالی بجنورد
کد IOI مقاله
:
AAHA-AAGGFF
محل انتشار :
پنجمین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی، آموزش و پرورش و توسعه کسب و کار(5icmba.ir)
چکیده :
با ظهور بیتکوین بهعنوان نخستین ارز رمزنگاریشده و گسترش قراردادهای هوشمند بر بستر فناوری بلاکچین، عرصه مبادلات و قراردادهای تجاری دچار تحولی بنیادین گردید. ارزهای دیجیتال با ویژگیهایی همچون غیرمتمرکز بودن و متنباز بودن، افقهای جدیدی را در نظام تجارت بینالملل گشودند. از سوی دیگر، قراردادهای هوشمند را میتوان نسل نوین قراردادهای تجاری دانست؛ به گونهای که امروزه قراردادهای بینالمللی را میتوان در سه دسته متمایز تقسیمبندی نمود: قراردادهای سنتی تجاری بینالمللی، قراردادهای تجاری الکترونیکی، و در نهایت قراردادهای هوشمند که بهعنوان تازهترین نسل این قراردادها شناخته میشوند.
قراردادهای هوشمند با برخورداری از ویژگیهایی همچون شفافیت، خوداجرایی بودن و قابلیت پیشگیری از بروز جرایم، ظرفیتهای نوینی در ساماندهی روابط تجاری فراهم ساختهاند. بهرهگیری از ارزهای دیجیتال در تجارت جهانی پیامدهایی همچون حذف نقش بانکها در فرآیندهای جایگزینی، ورود فناوری به بطن روابط تجاری، و تضعیف کارکرد پول ملی را در پی داشته است. این روند در ایران نیز رو به گسترش بوده و تحولات ناشی از فناوریهای نوین، چالشهای متعددی را پیش روی نظام حقوقی و تجاری کشور قرار داده است.
ابهام در ماهیت قراردادهای هوشمند و فقدان مقررات صریح و جامع در نظام حقوق تجارت ایران، حقوقدانان را ناگزیر ساخته است تا برای تبیین این پدیده، به مفاهیم مشابه در حقوق سنتی متوسل شوند؛ امری که خود به بروز اختلافات در فرآیند تفسیر قراردادها و تطبیق مقررات منجر میگردد.
کلمات کلیدی : ارز دیجیتال قراردادهای تجاری قراردادهای هوشمند تجارت الکترونیک بلاکچین