مشارکتپذیری مردم در ساختار حاکمیت و نقش آن در توسعهٔ سیاسی ایران
مشارکتپذیری مردم در ساختار حاکمیت و نقش آن در توسعهٔ سیاسی ایران
ضیا کاظمی ازدینی1 محمد محمد زاده اصل2
1) کارشناس ارشد حقوق
2) هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی
کد IOI مقاله
:
AAHA-AAGKZZ
محل انتشار :
پنجمین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی، آموزش و پرورش و توسعه کسب و کار(5icmba.ir)
چکیده :
مشارکت سیاسی و اجتماعی شهروندان یکی از ارکان اصلی توسعهٔ سیاسی محسوب میشود. بدون حضور فعال مردم در تصمیمگیریهای کلان، هیچ نظام سیاسی توان پایداری و بازتولید مشروعیت خود را ندارد. در ایرانِ پس از انقلاب ۱۳۵۷، قانون اساسی با تأکید بر اصل جمهوریت و اتکای حکومت به رأی مردم، بستر حقوقی مشارکت را فراهم کرده است؛ اما این ظرفیت در عمل با موانع ساختاری، فرهنگی و اقتصادی متعددی روبهروست. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی به بررسی رابطهٔ مشارکتپذیری در ساختار حاکمیت و تأثیر آن بر توسعهٔ سیاسی ایران میپردازد. یافتهها نشان میدهد که ارتقای شاخصهای مشارکت سیاسی، از جمله گسترش نهادهای مدنی، شفافیت و پاسخگویی نهادهای حکومتی و اعتماد عمومی، میتواند موجب تقویت مشروعیت، افزایش سرمایهٔ اجتماعی و بهبود کیفیت حکمرانی شود. در پایان، راهکارهایی چون تقویت احزاب، ارتقای فرهنگ گفتوگوی مدنی، و کاهش موانع حقوقی و اداری برای حضور نهادهای مردمی پیشنهاد میشود.
کلمات کلیدی : مشارکتپذیری توسعهٔ سیاسی حاکمیت ایران سرمایهٔ اجتماعی