امید در برابر میل به رفاه؛ توازن ایمان و دنیاگرایی از نگاه قرآن

سمیه طالبی¹ الهام فرنود² پیمان جعفری موسیوند³

1) فارغ التحصیل سطح دو حوزه علمیه فاطمیه پاکدشت دبیر معارف اسلامی
2) طلبه سطح سه، حوزه علمیه فاطمیه پاکدشت
3) طلبه سطح دو، حوزه امام صادق(علیه السلام) ، دبیر معارف اسلامی

کد IOI مقاله : AAHA-AAKGKC
محل انتشار : پنجمین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی، آموزش و پرورش و توسعه کسب و کار(5icmba.ir)
چکیده :
    پژوهش حاضر با عنوان «امید در برابر میل به رفاه؛ توازن ایمان و دنیاگرایی از نگاه قرآن» به بررسی نسبت میان گرایش طبیعی انسان به رفاه و نیاز فطری او به معنویت و امید الهی می‌پردازد. در جهان معاصر که میل به لذت و رفاه مادی به شاخص موفقیت بدل شده است، آموزه‌های قرآنی می‌توانند راهی برای بازتعریف تعادل میان بهره‌مندی مشروع از دنیا و حفظ ایمان ارائه دهند. این پژوهش در پنج فصل تنظیم شده است: فصل نخست به طرح مسئله، ضرورت، اهداف و پرسش‌های تحقیق اختصاص یافته؛ فصل دوم به تبیین مفاهیم کلیدی امید، رفاه، دنیاگرایی و ایمان پرداخته است. در فصل سوم، آیات قرآن به صورت تحلیلی بررسی شده‌اند تا منطق قرآنیِ پرهیز از افراط در ریاضت‌گرایی و رفاه‌گرایی روشن گردد. فصل چهارم کارکردهای تربیتی و اخلاقی امید را در عرصه‌های اقتصادی، خانوادگی و اجتماعی بررسیده و در فصل پنجم ضمن جمع‌بندی نتایج، الگوی «امید مؤمنانه در زیست مرفه» و پیشنهادهایی برای سیاست‌گذاری فرهنگی و اقتصادی ارائه شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که قرآن کریم رفاه را نه نفی می‌کند و نه مطلقاً می‌پذیرد، بلکه آن را در پرتو ایمان و امید الهی سامان می‌دهد. «امید دینی» نیروی تنظیم‌کننده‌ی میل انسان به آسایش است؛ نیرویی که رفاه را از تبدیل‌شدن به دنیاپرستی بازمی‌دارد و در عین حال، انگیزه‌ی تولید و تلاش مشروع را تقویت می‌کند. بر پایه‌ی این منطق، جامعه‌ی مؤمن با حفظ امید، هم پویایی اقتصادی و هم آرامش اخلاقی خود را حفظ خواهد کرد.

کلمات کلیدی : امید رفاه ایمان توازن دنیا و آخرت قرآن کریم تربیت اقتصادی