بررسی تأثیر قابلیت‌های هوش مصنوعی بر عملکرد زنجیره تأمین پایدار: نقش میانجی یکپارچگی زنجیره تأمین، رویه‌های مدیریت زنجیره تأمین، رویه‌های پایداری و تعدیلگر چابکی زنجیره تأمین (مورد مطالعه: مدیران شرکت‌های صنعتی و تولیدی فعال در زنجیره تأمین ایران)

بررسی تأثیر قابلیت‌های هوش مصنوعی بر عملکرد زنجیره تأمین پایدار: نقش میانجی یکپارچگی زنجیره تأمین، رویه‌های مدیریت زنجیره تأمین، رویه‌های پایداری و تعدیلگر چابکی زنجیره تأمین (مورد مطالعه: مدیران شرکت‌های صنعتی و تولیدی فعال در زنجیره تأمین ایران)

زهرا جماعت1 سید محمدرضا فتحی2

1) کارشناسی ارشد مدیریت مالی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ابهر، ابهر، زنجان، ایران
2) کارشناسی ارشد مهندسی کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ابهر، ابهر، زنجان، ایران

کد IOI مقاله : AAHA-ABGBBF
محل انتشار : پنجمین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی، آموزش و پرورش و توسعه کسب و کار(5icmba.ir)
چکیده :
    هدف: بررسی اثر قابلیت‌های هوش مصنوعی بر عملکرد زنجیره تأمین پایدار با نقش میانجی یکپارچگی زنجیره تأمین و با نقش تعدیلگر چابکی زنجیره تأمین در مدیران شرکت‌های صنعتی و تولیدی فعال در زنجیره تأمین ایران. روش: مطالعه‌ای مقطعی-کاربردی با داده‌های کمی از 384 مدیر شرکت‌های صنعتی و تولیدی ایران جمع‌آوری شد. ابزار اندازه‌گیری پرسشنامه‌ای برای دو دسته متغیرهای اصلی پژوهش به کار رفت: (1) قابلیت‌های هوش مصنوعی، یکپارچگی زنجیره تأمین، رویه‌های مدیریت زنجیره تأمین، رویه‌های پایداری و چابکی زنجیره تأمین و (2) عملکرد زنجیره تأمین پایدار. روایی و پایایی پرسشنامه با استفاده از آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی، AVE و آزمون‌های روایی هم‌گرای-واگرا و HTMT ارزیابی شد. داده‌ها با مدل‌سازی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) و با استفاده از نرم‌افزار SmartPLS-3 تحلیل شدند. بخش‌های اندازه‌گیری و ساختاری مدل از منظر مسیرهای مستقیم، میانجی‌گری و تعدیل‌گری بررسی شد. یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهد که قابلیت‌های هوش مصنوعی به‌طور مستقیم بر یکپارچگی زنجیره تأمین (β=0.269)، رویه‌های مدیریت زنجیره تأمین (β=0.156)، رویه‌های پایداری (β=0.317) و عملکرد زنجیره تأمین (β=0.374) تأثیر مستقیم و معناداری دارند. یکپارچگی زنجیره تأمین به‌عنوان میانجی در رابطه بین قابلیت‌های هوش مصنوعی و عملکرد زنجیره تأمین، با β≈0.256 و t≈3.66 عمل می‌کند. چابکی زنجیره تأمین به‌عنوان تعدیلگر، رابطه AI→یکپارچگی را تقویت می‌کند (t≈3.55). فرضیه مربوط به تعدیل چابکی بر AI→رویه‌های مدیریت زنجیره تأمین در داده‌ها رد شد. روایی و پایایی مدل‌های اندازه‌گیری و ساختاری به‌طور کلی از کیفیت مطلوبی برخوردار بود و شاخص‌های برازش گواهی بر این امر داشتند. نتیجه‌گیری: به‌کارگیری قابلیت‌های هوش مصنوعی در زنجیره تأمین ایران می‌تواند بهبود پایداری و کارایی را به دنبال داشته باشد، به شرط توجه همزمان به نقش میانجی یکپارچگی و اثر تعدیلگر چابکی. پیشنهادهایی برای مدیران و سیاست‌گذاران در جهت مدیریت زنجیره تأمین مبتنی بر داده ارائه می‌شود

کلمات کلیدی : هوش مصنوعی زنجیره تأمین پایدار یکپارچگی زنجیره تأمین رویه‌های مدیریت زنجیره تأمین چابکی زنجیره تأمین