بررسی رابطه بازیوارسازی در تدریس با انگیزش درونی و خلاقیت دانشآموزان دختر پایه سوم ابتدایی شهرستان مهریز
بررسی رابطه بازیوارسازی در تدریس با انگیزش درونی و خلاقیت دانشآموزان دختر پایه سوم ابتدایی شهرستان مهریز
بی بی نجمه حیدری1 سمیه فلاح تفتی2
1) مدیر دبستان آموزش و پرورش شهرستان مهریز، دانشجوی کارشناسی ارشد رشته آموزش ابتدایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردکان
2) معاون فناوری دور دوم متوسطه ناحیه یک یزد و استاد حق التدریس گروه علوم تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردکان
کد IOI مقاله
:
AAHA-ABKGKZ
محل انتشار :
پنجمین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی، آموزش و پرورش و توسعه کسب و کار(5icmba.ir)
چکیده :
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بازیوارسازی در تدریس با انگیزش درونی و خلاقیت دانشآموزان دختر پایه سوم ابتدایی شهرستان مهریز انجام شد. این پژوهش از نوع همبستگی و با روش رگرسیون خطی بود. جامعه آماری شامل ۳۲۰ نفر از دانشآموزان دختر پایه سوم ابتدایی شهرستان مهریز در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود که بر اساس جدول مورگان، ۱۷۵ نفر به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه محققساخته بازیوارسازی در تدریس (۳۰ گویه) و پرسشنامه انگیزش درونی آرام (۱۳۹۶) (۹ گویه) و پرسشنامه خلاقیت تورنس بود. روایی ابزارها از طریق نظر متخصصان تأیید و پایایی آنها با ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه بازیوارسازی ۰/۷۳ و برای پرسشنامه انگیزش درونی ۰/۸۱ محاسبه شد. دادهها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون کولموگروف–اسمیرنف، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین بازیوارسازی در تدریس و انگیزش درونی دانشآموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و بازیوارسازی توان پیشبینی معناداری در تبیین تغییرات انگیزش درونی دارد. بر اساس یافتهها، استفاده هدفمند از عناصر بازیوارسازی در فرایند تدریس میتواند بهعنوان راهکاری مؤثر برای تقویت انگیزش درونی دانشآموزان دوره ابتدایی مورد توجه معلمان و برنامهریزان آموزشی قرار گیرد.
کلمات کلیدی : بازیوارسازی در تدریس انگیزش درونی دانشآموزان ابتدایی رگرسیون خطی